ARCHIEF:

september 2007

Wat zou ik schrijven in een stukje
waar ik niet over heb nagedacht?

Ik zou schrijven over het jaar dat ik geen dreads meer had. Dit jaar. Op 23 september vorig jaar dreadwiekte ik definitief mijn hoofd en sindsdien is er iets gebeurd met mijn zelfbeeld. En omdat ik er niet over zou nadenken, zou ik geen recente foto plaatsen, want over foto’s op internet moet ik altijd eindeloos nadenken. Men moet namelijk altijd in de illusie verkeren dat ik er goed uitzie en dat valt niet mee, zie verder dat zelfbeeld.

Verder zou ik schrijven over een Vlaams-Brabantse buikgriep en waarschijnlijk zou ik met allemaal ranzige details komen waar u op uw lege maag geen raad mee weet. Maar dat zou u mij moeten vergeven, want ik had er niet over nagedacht.

Natuurlijk zou ik ook schrijven over de Wii en hoe leuk het is om als bijrijder met zijn tweeën first person shooting-spelletjes (klik en klik) te doen. Liggend op de bank met een poes op je buik roepen dat-ie, als-ie snel weer terug op die ladder was geklommen, met de rocket launcher al die mensen in een keer op de barbecue had kunnen leggen. Schreeuwend dat-ie achteruit moet lopen als-ie schiet.

Ik zou ook schrijven dat het leuk is om geld uit te geven. Dat er een MacBook in het verschiet

Lees meer…

26 september 2007 | Zinloos, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (14)

Mike in schaapskleren

Mike in schaapskleren

Hij leek zo onschuldig. (klik op het plaatje)

Maar hij bleek in staat tot een zeer laffe daad. (klik op het plaatje)

Meer poezenvangsten: zie hier en hier.

24 september 2007 | Zinloos, drie keer krabben, pin-up | Reacties (7)

Eindelijk eens iemand
die erover schrijft

De kwestie: spaarlampen en lezen op de plee. Lees hier wat mij zo uit het hart gegrepen is.

22 september 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (13)

Allegaartje (6)

Dingen die meer tijd kosten dan gedacht
1. Vlaams spreken
2. geld verdienen
3. de zangsporen van Smithereens op de juiste plek onder de gitaar zetten – na twee uur werk heb ik de eerste dertig seconden klaar, het nummer duurt vijf minuten…

Zinnen die ik gisteren in een mailtje schreef
1. ‘Ik heb al medelijden als een van de katten moet kotsen.’
2. ‘En dat van die blauwe ogen, dat was een gok.’
3. ‘Op bietjes in een envelopje en op verbouwde garages en stoere Chevrolets.’

Zaken die mij goed doen dezer dagen
1. het album Peace Love Death Metal van de Eagles of Death Metal – damn, zo goed
2. vriendinnen – ik heb zomaar vriendinnen! en ze doen me goed!
3. te horen dat, wanneer die zangsporen van Smithereens eenmaal goed staan, het een waanzinnige mix kan worden

Dingen die ik onlangs afgezworen heb
1. strings, wegens altijd koude billen, ook in de zomer
2. mijn telefoonprovider – de naam noem ik pas als alles achter de rug is
3. nat kattenvoer

Mensen die recentelijk in mijn achting zijn gestegen
1. mijn ex, die grensoverschrijdend in het pubiek zat bij mijn huidige levensgezel – hij behoefde overigens geen enkele stijging in mijn achting
2. Josh Homme, wegens Peace Love Death Metal – ook hij was al razend

Lees meer…

22 september 2007 | Zotisch, de 100 beste, whatever happens | Reacties (18)

Wilde gok

Een mailwisseling met mijn provider over kapotte simkaarten en ander telefoongedoe:

Ik:
Weet u ‘t zeker van die simkaart? Want dat zeiden ze bij Base. Maar bij Base weten ze waarschijnlijk niet dat ik dat ICCID-nummer van u heb gekregen. Als u het zeker weet, zal ik u op uw blauwe ogen vertrouwen.

Antwoord van de provider:
Hoewel ik groene ogen heb, weet ik zeker dat dit voldoende moet zijn.

21 september 2007 | Zinloos, pagina 13 | Reacties (2)

Beroemdheid,
gemeten met de stopwatch

Beroemdheid, gemeten met de stopwatch

Als u wilt weten waarom ik mijzelf bijna in bad verdronk , waarom mijn oog beroemd werd en wie Tjeerd Manara is, lees dan hier verder. Voor de estafettestukjes kunt u vanaf morgen hier klikken.

20 september 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reactie (1)

Halte Eik en Linde

Ik heb er nooit last van. Het gaat mij goed hier en hoewel ik soms een andere indruk wek: ik ben gelukkiger dan ooit. Maar soms steekt het ineens de kop op. Meestal onverwacht en kortstondig.

Zoals gisteren. Ik lag in bed. Vier kussens in mijn rug, afstandsbediening binnen handbereik. Niks te klagen. Ik hoorde het belletje. Van de tram. Heel normaal. Al mijn hele leven hoor ik belletjes van de tram in mijn slaapkamer. Tot ik me plots realiseerde: er rijdt geen tram in Leuven.

Het belletje kwam van tv. Pauw en Witteman. Opnamestudio op de hoek van de Plantage Middenlaan. Halte Eik en Linde. Als de tram daar optrekt, belt-ie.

Ik zag het voor me.
Ik had heimwee.

20 september 2007 | Zotisch, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (15)

De Niet Lief Collectie:
Beroemdheid, gemeten met een stopwatch

Dit stukje verscheen op 20 september 2007 op nietlief.com. Ik zwengelde het zelf aan.

Wij webloggers zijn wereldberoemd. En als meneer Warhol in ‘68 had geweten van het fenomeen webloggen, dan had-ie ons, everyone, vast iets meer dan 15 minuten gegund. Dus voor mijn opdrachtje stel ik voor dat we onze dagelijkse beroemdheid niet meetellen. Geen weblogs, geen journalistiek, geen communicatie- en pr-dingen. Tenzij de anekdotes zo ongebruikelijk zijn dat ze niet meer onder de noemer ‘dagelijks’ vallen.
Lieve niet-lieverds, als jullie de 15 minutes of fame uit jullie leven zouden samenvatten, waar komen jullie dan op uit? Als het erg veel is, mag je uiteraard een selectie maken. Dat doe ik ook.

Onderwerp: 15 minutes of fame
Geschreven door: Zezunja

Als ik wat memorabele minuten bijeen sprokkel, ziet mijn routetijdentabel er zo uit. Zet de stopwatch maar aan; we tellen minuten, seconden en honderdsten van seconden.

00.00.00-00.00.78
Als lid van de Dolly Dotsfanclub mocht ik toen ik een jaar of elf was met een vriendinnetje en haar moeder naar de fanclubdag in de Brabanthallen in Den Bosch. Het eerste deel van het concert werd geplaybackt, zodat het kon worden uitgezonden op tv(!). Daags erna zat ik vol spanning voor de televisie: dit zou mijn doorbraak worden,

Lees meer…

20 september 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (0)

Een rond verhaal

Wij hadden een buurman. Met de nadruk op hadden. Hold that thought, die heb je nodig voor de clou.

Onze buurman was de buurtwerkloze. Elke buurt heeft wel een buurtwerkloze. In Amsterdam had elke buurt er honderden, maar hier hebben we er een of twee. En die ene woonde naast ons.

Hij had een hondje en een staartje – in die volgorde. Eerst zag je dat hondje en dan dat staartje. Het was een klein mannetje. Aan het staartje van het kleine mannetje zat altijd een roodbezweet gezicht. En naast het hondje bungelde vaak een bak bier. Best wel een gewone buurtwerkloze dus.

De buurtwerkloze had ook een vriend. De tweede buurtwerkloze, gok ik. Die had ook een staartje. Maar geen hond. Hij was groot. En hij woonde niet naast ons.

De grote buurtwerkloze kwam de kleine buurtwerkloze vaak ophalen om samen aan de bar te hangen in het buurtcafé. Keer op keer. Hondje, groot staartje, klein staartje, langs mijn raam, naar de toog, op de hoek. Waar ze deel uitmaakten van het meubilair. Tot sluitingstijd.

Op een nacht werd ik wakker van luide stemmen. Het café was net dicht, de kiepramen van onze slaapkamer stonden open. Onder het raam ontspon zich een gesprek tussen

Lees meer…

15 september 2007 | Zotisch, whatever happens | Reacties (8)

Reclame

Reclame

Alles over de strijkplank als leidraad leest u hier.
U kunt het Niet Lief Collectief voortaan ook via rss lezen.

15 september 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (9)

De Niet Lief Collectie:
Waar is de strijkplank als je ‘m nodig hebt?

Dit stukje verscheen op 14 september 2007 op nietlief.com. Esther zwengelde het aan met de volgende inleiding:
“Nietliefjes, zouden jullie iets aan je lichaam willen doen, nu of in de toekomst? Indien nee, waarom niet en zoja, waarom wel? En, beste lezer, hoe denkt u over uw lichaam? Wilt u er iets aan veranderen of is het goed zoals het is?”

Opdracht: Botox ja of nee?
Geschreven door: Zezunja

De strijkplank als niet bestaand product in mijn huishouden.
Ooit had ik er wel een, die stond ergens in een hoek te verstoffen, met handtasjes eraan, en dusters. Maar ik ben de plank onderweg al boedelscheidend ergens verloren en ik moet zeggen: de neiging om iets te strijken steekt slechts één keer per jaar de kop op, en die valt best te onderdrukken.
Botox is van hetzelfde laken een pak. Ik weet pas sinds kort wat het precies is en ik weet al sinds lang dat het zonde is om gezichtsuitdrukkingen weg te spuiten. De neiging om zo nu en dan mijn frons glad te strijken, kan ik best onderdrukken.

De strijkplank als schouderophalenswaardig product.
Men vraagt mij wel eens: ‘Maar strijk jij dan niet?’ (met de intonatie van boven naar beneden). Nou nee, ik strijk dus niet. Ik heb

Lees meer…

14 september 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk | Reacties (0)

Hoe Lucas schreef

Onbedoeld dacht ik door het stukje hieronder aan Lucas. Lucas heette anders, maar omwille van privacydingen heet Lucas nu Lucas.

Lucas schreef stukjes en ik was docent stukjes schrijven. Lucas was goed. Hij schreef helder en gestructureerd. Hij raadpleegde altijd meerdere bronnen en hij kwam met doordachte ideeën. Kortom: ik verwachtte veel van Lucas.

Maar Lucas maakte het niet waar. Elke week schreef hij meer stukjes dan nodig, elke week groef hij dieper dan de rest, elke week schreef hij vlug en to the point, maar elke week was er iets helemaal mis met zijn verhalen.

De ene keer was dat het ontbreken van hoor en wederhoor, de andere keer waren het tal van gedachtensprongen die misten, en vaak ging hij te kort door de bocht.

Het gekke aan Lucas was dat hij altijd wist wat er fout ging. Als je met hem sprak, biechtte hij gelijk op dat er wederhoor ontbrak, dat hij iets niet goed had uitgelegd of dat hij het verhaal iets langer had moeten maken. Maar als je vroeg: ‘Lucas, waarom schrijf je niet in een keer het goede verhaal?’, dan volgde er een onduidelijk antwoord of een vrijblijvend ‘ja ja ja’.

Ik piekerde me suf over Lucas. Op welk punt moest

Lees meer…

13 september 2007 | Zuiderzonherinneringen, whatever happens | Reacties (24)

Dwaalspoor

Ken je dat? Je maakt een ommetje door je eigen leven en je komt op een kruispunt waar je al eens bent geweest. Goed, het was een ander moment, in een ander jaargetijde, met een andere lichtinval en misschien wat meer tegenwind, maar verdomd als het niet hetzelfde kruispunt is.

Ik dreigde ervan in paniek te raken. ‘Wat? Nee? Niet weer dat kruispunt!’ Maar verzet heeft geen zin bij kruispunten. Je bent er of je bent er niet. En als je er wel bent, dan zul je moeten kiezen. Voor een weg, een stoplicht om te overmeesteren, een route – misschien wel de snelste.

Het voordeel van voor de tweede keer op hetzelfde kruispunt belanden, is dat je precies weet waar je moet voorsorteren. En ergens heb je inmiddels ook wel een vaag vermoeden wat de snelste weg zal zijn. Bovendien voel je je er al een beetje thuis, zo van: dit is mijn kruispunt. De kracht van herhaling.

Maar tegelijkertijd heb je het gevoel dat je verkeerd ben gereden. Met een wiebelige cirkel terug naar het punt van een jaar geleden, alsof de tussentijd niet heeft bestaan. Dat klinkt als verspilling en tijdverlies. Onhandig.

Tijd om te jammeren is er niet. Het verkeer moet

Lees meer…

12 september 2007 | Zotisch, superpersoonlijk | Reacties (19)

Masochisme

De vorige keer schreef ik na het zien van de film Beperkt Houdbaar een stukje over mezelf. Vanavond zag ik de film weer. Masochistisch, want ik word er down van. Maar ook goed, want het is een fantastische film en ik wil het strijdlustige dat ik eraan overhoud best steeds opnieuw aanwakkeren. Van mij mag de hele wereld op deze manier tegen het licht gehouden worden.
Ik ben te moe en te depressief om er nu iets inhoudelijks over te schrijven en eigenlijk had ik dat al gedaan, dus het hoeft ook niet. Maar het onderwerp komt vast nog wel eens voorbij hier, want het onderwerp beheerst mijn leven en zoals uit de film blijkt: niet alleen het mijne.
Wat ik hiermee wil zeggen? Ik weet het niet. Misschien dat het belangrijk is. Meer niet. Dus bij deze. Het is een belangrijke film.

(Ik ben me ervan bewust dat dit mosterd na de maaltijd is, omdat-ie zojuist op de tv was, excuses daarvoor. Kortom: mensen die de film niet hebben gezien, zullen deze hartenkreet niet begrijpen. Hen kan ik alleen maar aanraden de film alsnog te bekijken. Dat kan hier.)

(O ja, en nog iets: tot dinsdag.)

6 september 2007 | Zinnig, superpersoonlijk | Reacties (16)

Errorverzoek

Dames en heren, u krijgt massaal errormeldingen verneem ik uit mails en reacties en hoewel ik zelf niets zie, zal ik u op uw woord geloven. Mijn verzoek aan u is simpel: mocht u errorgekriebel zien, doe dan alstublieft even copy/paste in de reacties hieronder, dan kan ik het gekriebel aan mijn nerd doorgeven die het dan weer bij hogerhand zal aankaarten.

Het is zo moeilijk oplossingen zoeken als je geen enkel errorspoor hebt om mee te beginnen. Ook al omdat sommige errors ontstaan bij het plaatsen van reacties, andere bij het klikken op de header en weer andere gewoon zomaar. Dus de kink in de kabel kan op talloze plekken zitten.
Bij voorbaat dank.

5 september 2007 | Zinnig, pagina 13 | Reacties (6)

Aan de Belgen

Aan de Belgen


U bent aan de winnende hand.

(het gaat hier om de herkomst van mijn bezoekers in percentages – zoals altijd: klik voor een groter plaatje)

5 september 2007 | Zinloos, pagina 13 | Reacties (16)

Zezunja’s Tijpkast

Vanaf vandaag ontsluier ik mijzelf nog meer. U weet al hoe ik eruit zie, waar ik werk en hoe ik klink als ik zing. U weet zelfs waar ik bang voor ben en dat ik mij kan aanstellen als een klein kind. Maar wat velen van u nog niet weten, is hoe ik klink als ik praat. Laat staan hoe ik voorlees. En om eerlijk te zijn: ik wist dat ook nog niet. Ik lees wel eens voor hoor. Mijn nichtje, mijn neefje, of lieve mannen in bed. Maar dan komt het er niet op aan acht alinea’s foutloos voor te lezen. Mannen raken uiterst gecharmeerd van een hakkelende dame in bed.

Voor een zogenaamde podcast is het echter van levensbelang dat het wel foutloos is. Want u weet, in tegenstelling tot de mannen in mijn bed, nog niet hoe goed ik kan zoenen – en dat wil ik graag zo houden. Dus ervan uitgaande dat u minder vergevingsgezind bent, is het zaak dat ik het voor de tijpkast in een keer goed doe. Mijn hemel! Ik zeg u: dat is geen kattenpis!

Met andere woorden: het lukte niet. Ik hakkel zo hier en daar. Maar vergeef mij. Oefening baart kunst. En

Lees meer…

4 september 2007 | Zezunja's Tijpkast, pagina 13 | Reacties (23)

Quote Hrinho: talk to the hand

Quote Hrinho: talk to the hand


Mijn handen zijn regelmatig aanleiding voor schaamte. Ik heb rouwrandjes, knokige vingers, veel pezen en aders, rooiïge vlekjes en analoog aan al mijn lichaamsdelen: mijn vingers kun je alle kanten op buigen.

Maar dat mijn handen zoveel geheimen herbergen dat zelfs meneer Maanzand er zowaar rode konen van krijgt, had ik niet verwacht. Wilt u weten waarom ik buitenaards ben en hechte handen heb? Lees dan verder bij mister Maanzand.

Wilt u uw hand ook laten lezen, zie dan de eerdere oproep op mijn site of die op zijn site.

3 september 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (2)

Genetica

Is het normaal dat het pantoffeldiertje, de Andalusische kip en mensen met het Downsyndroom sinds mijn biologie-examen een speciaal plekje in mijn hart hebben?

2 september 2007 | Zuiderzonherinneringen, pagina 13 | Reacties (4)

Ik ben bang

(lees verder)

1 september 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (2)

De Niet Lief Collectie:
De Grote Overschreeuw

Dit stukje verscheen op 1 september 2007 op nietlief.com. Polle zwengelde het aan met de volgende inleiding:
“(niet)Liefjes,
Onder het motto gedeelde smart is halve smart, is mijn opdracht voor jullie: Schrijf een verhaal over jouw onzekerheid of zekerheid.”

Onderwerp: Zekerheid/Onzekerheid
Geschreven door: Zezunja

Ik ben bang. Voor snelle attracties, grote hoogten en mooie mensen. Voor controleverlies, verantwoordelijkheid en alleen zijn. Voor imperfectie, nieuwe dingen en op een podium staan. Voor vorsende blikken, vreemde geuren en vliegtuigen. Voor fascisten, lange reizen en mijn spiegelbeeld. Voor dwangneuroses, soa’s en spijt. Voor camera’s met flits, kanker en mensen met veel geld. Voor doodgaan, falen en liefdesverdriet. Voor andere vrouwen, zingen en post ontvangen. Voor verslaving, grote spinnen en nachtmerries. Voor openheid, isolement en oorlog. Voor autorijden, mislukkingen en seks. Voor de toekomst, mijzelf en afwijzingen. Voor lelijk schrijven, te veel meningen en de eerste indruk. Voor verwijten, sleur en harde praters. Voor Windows, de belastingdienst en mijn slaapgewoonten. Voor onomkeerbare dingen, patstellingen en impasses. Voor vreemde steden, volgzame mensen en verveling. Voor ouderdom, game over en De Telegraaf. Voor bijna alles.

En dus rook ik, neem ik autorijles, praat ik hard, loop ik naar het randje van elke rots, word ik journalist, tart ik het lot, ga ik op mijn

Lees meer…

1 september 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk | Reacties (0)