Zezunja's Zotisch Weblog » 2007 » oktober

ARCHIEF:

oktober 2007

De wederopstanding
van Lady Narcissa

De wederopstanding van Lady Narcissa

In mijn mapje afbeeldingen op de Mac zit een mapje dat heet ‘Lady Narcissa’. Daarin zitten foto’s die ik de afgelopen jaren van mezelf nam. In de spiegel, met de zelfontspanner (het meest aanlokkelijke woord dat ik ken) of gewoon met een gestrekte arm. Dat mapje werd niet meer aangevuld sinds ik mijn dreads eraf haalde. Het moment dat ik mijn wilde manen kortwiekte, was eveneens het moment dat mijn levensgrote ego verschrompelde tot een zielig hoopje zelfcomplex.

Dat moest afgelopen zijn: ik wilde weer foto’s van mezelf, om de simpele reden dat ik heilig geloof in selffulfilling prophecy’s. Als ik mezelf op de foto zet dan ben ik het waard om in de spotlight te staan. Als ik dat niet doe, dan zal ik daar wel een goede reden voor hebben (lelijk, oud, dom, enz, etc). Dus ik kan het maar beter wel doen, niet?

Ik gebruikte mijn Flickraccount nauwelijks, kreeg af en toe uitnodigingen van vrienden, bekenden en webloglezers. Ik accepteerde die uitnodigingen gretig, maar had mijn nieuwe vriendenschare niets te bieden. Geen foto’s, geen updates, zelfs geen sociaal contact of reacties van mijn kant. Ik was a-sociaal, ik spookte.
Tot ik in Liliths foto’s een serie zelfportretten ontwaarde (ze had er

31 oktober 2007 | Zotisch, pin-up, superpersoonlijk | Reacties (9)

Hoe handig een hert kan zijn

Hoe handig een hert kan zijn

Octavie noemde het een dentaal probleem met haar. Maar dat zou hem tekort doen. Het is een handig dentaal probleem met haar dat niet onder doet voor de gemiddelde punaise. Zie ook: Waar wij hier in huis de scanner mee dichthouden.

30 oktober 2007 | Zinloos, pagina 13, pin-up | Reacties (8)

Mijn afscheid van maatje 36

‘Je kunt niet je hele leven maat 36 houden’, zei mijn moeder.
Slik.
Pardon?
Onzin natuurlijk. Dat kan wel. Maar je moet er wél wat voor doen. En ze kent mij. Het enige dieet dat ik ooit heb gevolgd, is dat ik soms besluit niet élke dag een Magnum te eten. Kortom: slik. Ze had gelijk.

Maar hee, zoiets heeft tijd nodig. Wat zijn ook alweer de fasen van het rouwproces? Ontkenning, erkenning, woede, verdriet, acceptatie, voltooiing? Zoiets? Welnu: seen it, been there, twee jaar lang. Nog maar vier jaar geleden had ik maat 34, dat was iets te dunnetjes voor mijn postuur. Nu jojo ik. Meestal is het 38/40, maar als ik veel joints (lees: vreetkicks) heb gehad, dan zit ik aan maat 42. Maat 36 is al in geen tijden voorgekomen. Met als gevolg dat mijn klerenkast tot de nok toe gevuld is met mooie dingen die in mijn ingewanden snijden als ik ze aantrek. Een cameltoe is bij mijn huidige garderobe nooit ver weg.

Kortom: er moest iets gebeuren. Ik moest nieuwe kleren, maar onze inloopkast, of beter gezegd: kamer met alleen maar kleren, barst uit zijn plinten als ik nog meer textiel aanschaf. Tegelijkertijd ben ik te arm voor een compleet nieuwe

29 oktober 2007 | Zotisch, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (20)

De Niet Lief Collectie: Ich bin ein Pijper
(und blasiert und ein Namedropper)

Dit stukje verscheen op 29 oktober 2007 op nietlief.com. Ik zwengelde het zelf aan (zie cursieve tekst aan het einde).

Dé Amsterdammer bestaat niet, beweer ik (vrij naar Màxima). Ik werd geboren als Watergraafsmeerder, werd daarna een Pijper (yeah!), daarna een Oud-Wester (niet te verwarren met een Zuid-Wester) en vervolgens werd ik een Rivierenbuurter. Daarna ben ik nog even een reserve-Amsterdammer geweest, te weten een Diemenaar. En vervolgens werd ik weer wat me het beste past: een Pijper.

Maar hoewel deze buurten dorpen op zich zijn, en hoewel er dientengevolge niet zoiets bestaat als dé Amsterdammer, is er een alom tegenwoordige overeenkomst tussen Amsterdammers: ze zijn blasé als de pest. Ze worden niet warm of koud van een BN’er meer of minder op straat, ze ervaren sex, drugs ‘n rock ‘n’ roll als part of the furniture en ze kijken niet meer op van wat glitter & glamour.

Blasé. ‘Zo verwend zijn dat je niet meer geniet’, zegt mijn woordenboek. En dat klopt. Doordat de vader van een van mijn beste vriendinnetjes in 1982 meedeed aan het songfestival, zat ik al jong op de knie van André van Duin. Omdat mijn tante aan de weg timmert als beroepstypetje, schonk ik als bijverdienste de glazen vol voor

29 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk | Reacties (0)

Wim Helsen, vanavond, Nederland 3

Ik schreef er hier over. En vanavond is dat op tv.
Om 22.40. Bij mij zijt ge veilig.

Dat mag je verdomme niet missen.

27 oktober 2007 | Zinnig, de 100 beste, pagina 13 | Reacties (15)

De Niet Lief Collectie: Huishoudweek
Gevraagd: het handboek
‘Een werkster voor Dummies’

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 27 oktober 2007 op nietlief.com.

Opdracht: Werkster of niet?
Geschreven door: Zezunja

Ik wil dolgraag een werkster, maar ik heb eerst een handboek nodig dat me antwoord geeft op de volgende vragen:

1. Hoe zorg ik dat ik niet alles zelf al schoonmaak, zodat ‘het een beetje netjes is voor de werkster’?
Ik kan niet delegeren en ik ben opgevoed met het fenomeen ‘we gaan nu het hele huis grondig opruimen, want de werkster komt’. Tel deze twee factoren bij elkaar op en je komt uit op een werkster die alleen nog kopjes koffie hoeft te consumeren.

2. Stel dat ik er eentje heb, hoe geef ik die dan opdrachten?
Hoezeer het ook de bedoeling is van een werkster dat ze mijn opdrachten uitvoert, het zou mij toch bezwaren. Ik zou waarschijnlijk maar één ding per ochtend durven vragen en dat zou dan iets worden als: “Mocht je vandaag of over drie weken een keertje tijd hebben, kun je dan misschien eens kijken of je eventueel kans

27 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, whatever happens | Reacties (0)

De Huishoudweek op Niet Lief:
Nog twee dagen!

De Huishoudweek op Niet Lief: Nog twee dagen!

* Omdat ik het hele weekend aan het werk zal zijn, plaats ik nu alvast een wervend stukje voor vandaag én morgen.

* Morgenavond om acht uur wordt het laatste stukje van De Huishoudweek geplaatst. Too bad, want het was fantastisch om te doen.

* Zondag of maandag maken we de winnaar van de prijsvraag bekend.

* We gaan daarna natuurlijk gewoon weer door met the usual stuff: elke dag een estafettestukje. Komt dat zien.

* U kunt nog tot zaterdag meedingen naar de hyperexclusieve schuursponsjes van het Niet Lief Collectief. Dat kan hier. Doen! Want de andere inzenders maken er veelal een zooitje van. Iedereen heeft nog een redelijke kans.

* U kunt vandaag mijn Kolentijdfotostrip bekijken. Daarmee neem ik u mee in mijn boodschappenrijk. Zezunja von Kopf bis Fuss met een opoekarretje.

* Morgenavond doe ik een oproep. Gezocht: het handboek ‘Een werkster voor Dummies’.

* En daarmee zal de Huishoudweek gedaan zijn.

* Maandag plaats ik hier een laatste update.

* En dan mag u weer gewone stukjes van mij verwachten.

*een zucht van verlichting stijgt op uit het publiek*

26 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (2)

De Niet Lief Collectie:
Huishoudweek – Kolentijdfotostrip

De Niet Lief Collectie: Huishoudweek – Kolentijdfotostrip

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 26 oktober 2007 op nietlief.com.

Klik op de fotootjes.

Naar mijn winkel lopen kost ongeveer 7 minuten. Ik het doe 1 tot 3 keer per week.

Mijn winkel ligt van mijn huis af gezien diagonaal aan de andere kant van het Groot Begijnhof in Leuven. Dwars over het Begijnhof is dus de snelste weg ernaartoe. Het is een route met veel Japanners met fotocamera’s.

‘Mijn winkel’ is de biowinkel. Naast de biowinkel zit een bioslager. Ik eet sinds een jaar alleen nog maar biologisch. Om gezondheidsredenen, uit principiele overwegingen en omdat veel biodingen beter smaken.

Als ik straatarm ben, eet ik soms nog van de Delhaize. Dat vind ik dan vaak vies. Voor de Delhaize moet ik de ring over. Dat is andere koek dan het Groot Begijnhof. Ik ga dus liever niet naar de Delhaize.

Ik doe graag veel boodschappen in een keer. Omdat dat zo praktisch voelt. Bij biospullen kan dat eigenlijk niet zo goed. Het is duur en bederft snel.

Wij hebben sinds een jaar

26 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, pin-up, superpersoonlijk | Reacties (0)

De Huishoudweek op Niet Lief:
Doe mee en win!

De Huishoudweek op Niet Lief: Doe mee en win!

* U kunt nog meedingen naar het ultieme prijzenpakket: te weten huishoudartikelen zoals schuursponsjes, schoonmaakdoekjes en een afwasborstel. Klik hier, doe mee en win!

* De prijsvraag loopt als een tiet en de fantasie die mensen aan de dag leggen is weergaloos. Maar voor zover ik weet hebben we nog geen enkele inzending binnen met álle antwoorden goed. U kunt dus nog een kansje wagen en als u wint een dansje wagen.

* Gisteren was het een dag van hevig likkebaarden. We plaatsten onze succesrecepten, dingen die altijd in de smaak vallen. Ik deelde het geheim van de neppizza en de gembersiroop. De anderen deelden acht andere recepten. Geloof mij: het water loopt je in de mond.

* En verder weidde ik nog uit over mijn post- post- post- post- post-puberteit.

* Kortom het gebeurt nog steeds niet hier, maar daar.

25 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (0)

De Niet Lief Collectie: Huishoudweek -
Mijn post- post- post- post- post-puberteit

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 25 oktober 2007 op nietlief.com.

Onderwerp: tips van (o)ma
Geschreven door: Zezunja

Mijn moeder zei altijd: ‘Niet kruimelen, er is net gestofzuigd.’ Sindsdien loop ik steevast als er net gestofzuigd is met een boterham met hagelslag door het huis.
Ze zei altijd: ‘Geen poezen op bed, dan krijg je haren tussen de lakens.’ Het eerste wat ik doe als ik besluit naar bed te gaan, is de meest knuffelige poes van de avond onder mijn arm nemen om samen onder de dekens te ploffen.
‘Je moet de dweil wel uitspoelen en te drogen hangen, als je ‘m hebt gebruikt’, zei ze. Bij mij verdwijnt de dweil doorgaans onuitgespoeld in een hoekje van de tuin.
‘Leeg je zakken, voordat je je kleren in de wasmand gooit.’ Ik prop mijn kleren zonder blikken of blozen in gemengde weefsels op veertig graden en zie regelmatig voor het raampje een aansteker, een euromunt, twee haarelastiekjes en een verpulverde strippenkaart langskomen.
Ze zei: ‘Ruim je spullen op als je klaar bent.’ Jammer

25 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (0)

De Huishoudweek op Niet Lief:
en we gaan nog niet naar huis…

De Huishoudweek op Niet Lief: en we gaan nog niet naar huis…

* U kunt iets winnen! Jawel! Wij hebben een heusche prijsvraag in het leven geroepen. Het is slechts een kwestie van 16 keukendinsigheidjes herkennen en hopla u heeft het prijzenpakket in de pocket. En ook als u ze niet alle 16 weet, maakt u kans op het pakket, dus laat u niet weerhouden door een paar hiaten in uw kennis van de dinsigheidjes des levens.

* En verder is de Huishoudweek in alle opzichten een spijbelweek van jewelste. Voor u, voor ons, voor iedereen. We krijgen berichten binnen van huwelijken die stranden doordat de Huishoudweek te veel tijd opslorpt. We horen van Frommels die elke minuut refreshen (u begrijpt: we hebben een astronomische hoeveelheid pageviews) en van huizen waar men aan de meubels plakt, wegens geen tijd voor het huishouden. Doe zo voort!

* Voor het overige zijn er mensen die helemaal los gaan op hun meest gegeerde apparaat. De Huishoudweek inspireert. Dat zien wij graag.

* En ten slotte: ik schreef stukjes. Haha, dat had u niet verwacht hè? Over pronte mannenbillen mijn lievelingsapparaat, over het bijna vergeten apparaat, en over De Neppizza Die Soms Nog Lekkerder Is Dan De Echte Pizza.
Zo.

24 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (2)

De Niet Lief Collectie: Huishoudweek -
Zezunja Proudly Presents:
gembersiroop

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 24 oktober 2007 op nietlief.com.

Onderwerp: je succesrecept
Geschreven door: Zezunja

Het codewoord is gembersiroop. Met gembersiroop maak je elk slasausje, dipsausje of knoflooksausje net iets lekkerder en je geeft een zoete twist aan bijvoorbeeld Mexicaans of Aziatisch eten.
Het belangrijkste aan gembersiroop is dat het zoet is, maar niet naar suiker smaakt. En ook niet heel sterk naar gember. Hoezee voor gembersiroop.

Hoewel je dus eindeloos veel kunt doen met gembersiroop zal ik één succesreceptje noemen, dat trouwens wegens rauwe eieren niet zo goed is voor zwangere vrouwen, geloof ik. En eigenlijk ook niet voor de rest van de mensheid, geloof ik. Maar dat mag de pret niet drukken.

Ingrediënten:
1 bosje basilicum
1/4 kopje azijn
1 kopje olie
1 halve eetlepel mosterd
1 à 2 eierdooiers
peper
zout
1/8 kopje gembersiroop

En dan:
Flikker de azijn, de mosterd, de eierdooiers, de gembersiroop en de peper en het zout in een wonder boy, een magimix, een blender of een kom voor de staafmixer en mix het tot er een egaal sausig geheel ontstaat.
Giet vervolgens in

24 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, pagina 13 | Reacties (0)

De Huishoudweek op Niet Lief:
een stand van zaken

De Huishoudweek op Niet Lief: een stand van zaken

Dames en heren, wij noemen De Huishoudweek nu al een groot succes. Nu u nog.

Ik zal een en ander even voor u samenvatten.
* Allereerst: ons systeem werkt. We timen de stukjes en ze worden op tijd geplaatst. De male chauvinist pig in mij zegt dan: en dát met vijf vrouwen!

* Gelukkig hebben we een nerd in ons midden. Luna bakte een aangepaste lay-out en hees ons in polkadotjurkjes met kekke schortjes. Een handkus voor Luna.

* We hadden gisteren drie keer zoveel bezoekers als normaal. Ons eigen weblog verlaten en intrek nemen in het Niet Lief Complex heeft dus een merkbaar effect.

*Viva en about:blank linkten naar De Huishoudweek. Quote Polle: “We kunnen binnenkort de 15 minutes of fame van het collectief schrijven.” Zie ook dit.

* Mijn stukje over de taakverdeling in huis staat hier. De stukjes van de anderen staan eronder.

* Vandaag staan er twee keer zoveel stukjes als gisteren. Onder meer over apparaten die ons kunnen bekoren. Dat belooft wat.

* Ook morgen overspoelen we u. Dat wordt smullen.

* U kunt meepraten óf meedoen op uw eigen weblog.

* Oftewel: Release your inner housewewife!

23 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (2)

De Niet Lief Collectie: Huishoudweek
Hoe onze tweede Senseo
niet kan voorkomen dat ik
op mijn moeder ga lijken

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 23 oktober 2007 op nietlief.com.

Onderwerp: Het meest nutteloze huishoudelijke apparaat.
Geschreven door: Zezunja

Uren hadden ik en mijn zusje met onze tong tussen onze tanden de keuken onveilig gemaakt. Ik was zeven, zij elf. Het was moederdag en we wilden mijn moeder een ontbijt op bed bezorgen. We schaafden kaas en vingertoppen, schrokken van de hitte die stoom afgeeft als je theezet, we probeerden in de oven zelfgemaakte croissants te fabriceren en we poogden de werking van het koffiezetapparaat te doorgronden. Met ware doodsverachting toverden we iets op een dienblad dat eruit zag alsof je het kon eten.

Groot was dan ook mijn verontwaardiging toen mijn moeder na een welgemeende knuffel en een oprecht dankjewel het dienblad al vlug terzijde schoof. “De rest eet ik beneden op, goed?”
“Nee”, zei ik. “Helemaal niet goed.”
Hoe kon ze zo onromantisch zijn? Een ontbijt-op-bed eet je OP BED. Logisch!
Maar ze had een reeks argumenten die ik niet kon weerleggen: dan komen er kruimels in bed, ik moet

23 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk, whatever happens | Reacties (0)

De Huishoudweek:
van 22 tot 28 oktober bij Niet Lief

De Huishoudweek: van 22 tot 28 oktober bij Niet Lief

Dames en heren,

U mag zich de hele week hier vervoegen: nietlief.com, want we gaan het huishouden laten slabakken door de hele week over het huishouden te schrijven. Met talloze stukjes per dag die er allemaal voor gaan zorgen dat er helemaal niets gebeurt in de Niet Liefhuizen. Onze mannen gaan in arren moede zelf maar wat doen in het huishouden, omdat wij dag in dag uit tot uw dienst zijn met tips, trucs, prijsvragen, ‘mama helpt’ en diepzinnige beschouwingen over de voordelen van kaboutertjes in huis.
Dat dus! Een week lang! Met soms wel tien stukjes per dag! En een mooie bannerd ~~die nog komt~~!

Gaat dat zien!

22 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reactie (1)

De Niet Lief Collectie:
Huishoudweek – De Grote Drie

De week van 22 tot 28 oktober 2007 riep het Niet Lief Collectief uit tot Huishoudweek. Ter gelegenheid van de Huishoudweek schreven alle collectiefleden élke dag een stukje over allerlei wel een wee in het huishouden. Dit stukje verscheen op 22 oktober 2007 op nietlief.com.

Onderwerp: huishoudtaakverdeling
Geschreven door: Zezunja

“Yuri“, zeg ik. “Ga eens zitten.”
Dus hij gaat zitten.
“We moeten eens praten”, zeg ik. “Over wat jij doet in het huishouden, en wat ik doe.”
Yuri slikt.

Er zijn drie onderwerpen die in een relatie steevast leiden tot ongemakkelijke situaties. Voor het gemak noem ik ze De Grote Drie. Geld, seks en het huishouden. Voor alledrie geldt: het kan helemaal vanzelf gaan, maar zodra je erover gaat praten, komt het aan op een robbertje eieren lopen.

“Hoe verdelen wij de taken?”, vraag ik.
Yuri laat z’n hoofd hangen.
“Ik ben nog niet goed wakker, zulle. Kom seffens nog maar es terug.”
“Maar het is zo’n leuk onderwerp!”, kir ik. “En ik moet het weten voor de Huishoudweek.”
Yuri leest de krant.

Bij ons thuis gaat het vanzelf, totdat we erover gaan praten. Dat geldt voor geld, dat geldt voor seks en dat geldt voor het huishouden. Wij praten namelijk vaak en veel, en vooral aan het ontbijt. Zonder blikken of blozen

22 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk | Reacties (0)

Ik ben een chauffeur

Het is misschien handig als u eerst even o-kut-o-kut-o-kut-o-shit-o-shit-o-shit leest. Dan bent u weer helemaal bij.

En dan dit:
Ratelend, vlammend, met een allejezus hoge snelheid kwam het binnen. Stoel goed, polsen op het stuur, knieën iets gebogen, spiegelen met lucht en grond, ‘pinken’ naar rechts: knop naarboven, ‘pinken’ naar links: knop naar beneden, riem niet in je nek, hoofdsteun goed, ambriage links, rem midden, gas rechts, laatste twee met dezelfde voet, hopladiejee, starten maar.

En toen reed ik dus. Voor het eerst. In Hasselt. Op een industrieterrein. Bochtje hier, rondje daar, derde afslag op de rotonde, niet afsnijden, goed opletten. Per ongeluk rechts, loopt dood, dus keren. Eerste les. Gelijk al keren. Vooruit, geen gas, ambriage in, achteruit, stuur draaien, op laten komen, doorrollen, stuur terug, ambriage in, eerste versnelling, op laten komen, gas geven, ambriage los. Gedaan. Eitje.

En weer een bochtje, weer een straatje. Een andere knurft op hetzelfde terrein. Ook een loser in zijn eerste les. Zwaaizwaai. Schakel. Gas. Rem. Gas. Gas. Gas. Gas.

‘Ga hier maar rechts.’
‘MAAR HIER ZIJN ALLEMAAL AUTO’S!’
‘Ja.’
‘*Gloek*’

Blik in de spiegel. Achteruit = geen optie, want een auto.
Pinken naar rechts, in zijn 1, ambriage op laten komen, bijgassen, ambriage in, naar z’n 2, bijgassen, ambriage in, naar 3,

19 oktober 2007 | Zotisch, whatever happens | Reacties (11)

Maar buurman, wat doet u nu?

‘Daar staat ne gast in zijne blote flikker.’
Yuri wijst naar het raam.
Aan de overkant, op zo’n acht meter van ons, staat een man voor een open raam piemelnaakt een dansje te doen.
Het is verwarrend als huizen gemeubileerd verhuurd worden. De meubels en de gordijnen veranderen niet, de mensen die door het tableau lopen wel. Nu is het dus een rozig lang eind met een rozig lang eind dat er woont.
En dat er een dansje doet.

Ik loop naar de keuken, neem afstand. Vanaf de keukentafel zie ik het raam van de piemelende buurman uitgekaderd als een beeldbuis.
‘Hij doet het nog steeds’, roep ik naar voren, naar Yuri.
Yuri zit met zijn rug naar het raam en kijkt om.
‘Die heeft zeker een vijs los’, constateert hij.
Beiden richten we ons weer op ons scherm. Ik aan de keukentafel. Hij met zijn rug naar het raam.

Ik kan me moeilijk concentreren. In mijn ooghoek zie ik een heuse choreografie, met lassogezwaai en diepe buigingen. Als ik opkijk wordt het dansje steevast iets uitbundiger, dus kijk ik niet meer op van mijn laptop. Ik doe alsof ik werk, mijn hoofd gebogen, mijn handen op het klavier.

‘Hij doet het nog steeds’, piep ik een kwartiertje later vanonder mijn

18 oktober 2007 | Zotisch, whatever happens | Reacties (24)

Zeer Vrij naar Michel Fugain
en Christiane Mouron

Zeer Vrij naar Michel Fugain en Christiane Mouron

Luister naar Christiane Mouron – Le chemin de papier:

Lees dit:

Ik scherpte mijn punt. Tekende een huis, mijn huis. Gumde het uit. Veegde de gumfriemels weg. Wilde een droomhuis. Mijn droomhuis.
Het papier als hart. Mijn hart. Een hart zonder vlekken. Zonder gumfriemels. Met een huis. Een weg. Ernaartoe.
Ik tekende een weg. Mijn weg naar huis. Gebroken wit. Lichtjes groen. Een roze zee. Maar zonder mij.
Ik was niet thuis. Weg. Uitgegumd.
Een nieuw papier.
Ik zat erin. Geluk. Gescherpt. En wel. Eruit.
Nu is er blauw waarin ik zwem. Rood waarin ik vrij. Geel waarin ik baad. Een huis waarin ik leef.
Met een weg. Ernaartoe.

Ik schreef dit stukje op 15 oktber 2007.
De tekst van het liedje heb ik niet kunnen vinden.

17 oktober 2007 | Zeer Vrij Naar, superpersoonlijk | Reacties (5)

Zeer Vrij Naar Hole

Zeer Vrij Naar Hole

Luister eerst Hole – Violet:

Lees dan dit:

Ik ben blij. Ze maken de lucht tegenwoordig van amethist. And all the stars look like little fish. Met verstuikte enkel. Handen kwijt. Enkel kwijt. Go on! Take everything! Ik ben nog slechts een romp. Maar o zo blij. Blij met waar ik ben. En met wie. Might last a day, well mine is forever. Lieten de spoorwegen me vrijdag gewoon voor de tweede keer in den lande vastzitten. Twee uur vertraging. En warm dat het was. Welja. Go on. Take everything. Everything. Het is moeilijk schreeuwen in je hoofd. Maar toch blij hè? Dat heb je wel eens. Ik tenminste. Ik denk na. Hoe wordt een mens dan écht relaxt? You should learn how to say no. O ja. Okee. Doen we. Het zijn fijne dagen. One above and one below. Het werd tijd. En ik wil nog, nog. Zo zeggen ze dat hier. I want it again. Zoiets bedoelen ze dan. En al die dagen dat liedje. Het liedje dat ik tien jaar geleden grijs draaide. In de Govert Flinckstraat. I told you from the start just how this would end. Je krijgt het niet meer uit je hoofd. En als je zo blij bent als ik, schreeuw je het

16 oktober 2007 | Zeer Vrij Naar, superpersoonlijk | Reacties (5)

Zeer Vrij Naar Michelle Shocked

Zeer Vrij Naar Michelle Shocked

Luister eerst Michelle Shocked – Anchorage:

Lees dan dit:

Hee meid,

Alles gaat goed hier. We gingen laatst een stukje rijden en maakten deze foto. Lopend met de neus in de wind, rug recht, richting het licht, de zon. We kregen het er warm van.
‘t Huis is zo goed als gekocht. Het koopcontract wordt maandag gesloten. Een dak boven mijn hoofd, iets van mij. Meid, ik ben er zo blij mee.
Het concert gisteren was mooi. Het samenzijn ook. Ja, het samenzijn ook.
Meid, ik heb veel aan je gedacht, maar ik heb nergens meer tijd voor. Voor niks en niemand. Sorry, meid.
Eergisteren meldde mijn directeur dat ik definitief niet meer op de boventalligenlijst sta. Hij kwam me daarvoor speciaal uit de klas halen. En ik werd nog bedankt. Voor weer iets anders. Ook door de directeur. Er staan twee flessen wijn op me te wachten.
Ja meid, alles goed hier. Beter dan eerst. Een warm hart en een horizon om naartoe te lopen. Wat is er veel veranderd. Niets blijft bij het oude en dat is maar goed ook, meid. Dat is maar goed ook.
Geef jouw lief een kus. Mijn meneer groet je. Hij is lief.
Meid, hou je taai.
Tot schrijfs.
En liefs.

Zezunja

Dit stukje verscheen eerder hier.
Ik

15 oktober 2007 | Zeer Vrij Naar, superpersoonlijk | Reacties (7)

Zeer Vrij Naar – inleiding

Er is een nieuwe categorie geboren. De categorie ‘Zeer vrij naar’, waarin ik stukjes plaats die geïnspireerd zijn door liedjes, boeken, gedichten en andere hartekreten. Op mijn vorige weblog plaatste ik al eens een paar stukjes die ik rechtstreeks verbond aan een liedje. De lezer moest het liedje luisteren om het stukje tot zijn recht te laten komen. Omdat ik nu weer zo’n stukje leunend op een deuntje op de plank heb, besloot ik deze categorie in het leven te roepen. En omdat ik alle Zeer Vrij Naars op één plek wilde hebben plaats ik de vorige stukjes voor een tweede keer.

15 oktober 2007 | Zeer Vrij Naar, pagina 13, superpersoonlijk | Reacties (4)

Lijkt me duidelijk

Ik: “Kijk, m’n tante is op tv. Ze is de tante van Pietje Bell. Dus eigenlijk is Pietje Bell mijn broertje.”

13 oktober 2007 | Zinloos, pagina 13 | Reacties (13)

Reclame voor mij, mijn lief en mijn tas

Het was in de nieuwe bibliotheek in Amsterdam (die ik erg tof vind). Het gaat over romans en Reve. Maar eigenlijk gaat het over romance en rève (romantiek in een droom).

U kunt de tas ook kopen. En wel HIER.

12 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pin-up | Reacties (7)

Naaldhakken, riemen en vuisten

Naaldhakken, riemen en vuisten

“We gebruikten naaldhakken en riemen om elkaar te vloeren, we sloten elkaar op en stalen elkaars spulletjes. We gebruikten onze ouders om elkaar te straffen. We gebruikten onze vuisten om elkaar te haten.”

Lees hier hoeveel je kunt houden van iemand die je ooit met de grond gelijk maakte. Of lees de hele cyclus hier.

11 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, superpersoonlijk | Reacties (2)

De Niet Lief Collectie: 180°

Dit stukje verscheen op 11 oktober 2007 op nietlief.com. Octavie zwengelde het aan met de volgende inleiding:
“Lieve niet-liefjes. Hebben jullie een zus of broer? Hebben jullie een speciale band met hem of haar of eigenlijk helemaal niet? Lijken jullie op elkaar? En als jullie enigskind zijn, vinden jullie dat jammer of heb je nooit iets gemist? Lieve lezers. Heeft u een bijzonder verhaal over uw broer of zuster of juist over het feit dat u enigskind bent? Ik lees het graag.”

Onderwerp: Zussen en broers
Geschreven door: Zezunja

Zwart-Wit

Eerst was ik haar zusje. Vier jaar ouder was ze, en in staat om mij, toen ik drie was, in haar poppenwagen te proppen om me vervolgens met geknelde heupjes voort te duwen. Samen spelen deden we niet veel. Soms patienceten we samen. Zij haar spel, ik het mijne. Closer dan dat werd het niet.

Zij was outgoing en bijdehand. Ik was ietwat verlegen en altijd bang. In de trein liep zij kilometers aandacht te vangen van medepassagiers. Ik bleef liever onder moeder’s paraplu. Hangend aan rok en been. Stinkend jaloers op mijn wereldse grote zus.

Ik keek tegen haar op. Aandacht wilde ik, stilte kreeg ik. Ze kon mij goed doodzwijgen, ze kon mij goed na-apen, vooral als

11 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, superpersoonlijk | Reacties (0)

Muziekstokjestukje

Een jaar geleden zag ik dit stokjestukje op de LastFM-pagina van Semtex. Ik schreef toen dat ik begreep dat hij met PJ Harvey naar bed zou willen. Semtex probeerde mij daarop het stokje aan te smeren, maar om wat voor reden dan ook nam ik het stokje niet aan. Nu heb ik ‘m alsnog van de LastFM-pagina van Vrouw Polle geplukt. Gewoon omdat ik er zin in had. U weet: mijn apporteervrees zorgt ervoor dat ik stokjes niet doorgeef. Maar u bent vrij om ‘m over te nemen.

1. Naar welk nummer luister je nu?
Geen. Schrijven en muziek luisteren gaan voor mij 9 van de 10 keer niet samen.

2. Welk nummer maakt je verdrietig?
Telkens Weer van Willeke Alberti.

3. Wat is het irritantste nummer ter wereld?
De Macarena en de Lambada en aanverwanten.

4. Favoriete band?
Wisselend, maar nu is dat Eagles Of Death Metal, Queens Of The Stone Age, Elastica en Pixies.

5. Je laatste muzikale ontdekking?
Sigur Ros (ja, ik ben heul traag).

6. Mooiste vrouwelijke stem?
Oei, moeilijk. Mag ik er meer noemen? Billie Holliday, Eva Cassidy, Dulce Pontes, Joan Armatrading, Aretha Franklin en Peggy Lee.

7. Beste mannelijke stem?
Nat King Cole, Stevie Ray Vaughan.

8. Genre waar je het meest naar luistert?
Rock-achtige dingen.

9. Wat luister je als je actief bezig

Lees meer…

10 oktober 2007 | Zinloos, de 100 beste | Reacties (17)

Elke week drie kwartier
lang zúlke filmpjes: yeah

In het kader van pulp-tv rules nog even een aanrader voor de Vlamingen onder ons (Nederlanders kunnen Kanaaltwee niet ontvangen): Topmodel. Dat is drie kwartier lang televisie van het niveau van de filmpjes hieronder. Niet te versmaden!

(trouwens: dit is de allereerste keer ooit dat ik een youtube-filmpje plaats, noem mij ouderwets, noem me web 1.0, noem me wat je wilt) (deze filmpjes staan overigens al tijden in mijn youtubetoptien) (als je het tweede filmpje heb gezien, kun je nog hier klikken, speciaal voor Miss South Carolina gemaakt: hilarisch)

9 oktober 2007 | Zinloos, pagina 13 | Reacties (6)

Reclame

Reclame

“Ik hou vooral van poezen die hinderlijk op je krant, je toetsenbord of je afstandsbediening komen zitten. Hoe meer aandacht ze nodig hebben hoe beter. Ter vergelijking: ik word ook altijd verliefd op kerels die verliefd op mij zijn, omdát ze verliefd op mij zijn. Doe alsof ik belangrijk ben en je hebt me in the pocket.”

Voor het hele stuk, lees verder bij het Niet Lief Collectief.

7 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (5)

505

Modebewust zou ik mezelf niet noemen. Ik heb echt geen flauw idee wat in de modebladen staat, ik draag al sinds mijn twaalfde Converse All Star, dus je kunt er donder op zeggen dat ik zo nu en dan niet in de mode ben. En mijn smaak lijkt altijd het dianegatief van wat er in de winkels wordt verkocht. Dus mode? Mwah, nee, geen sjoege.

Sterker, ik heb het vermoeden dat ik altijd verstoppertje speel met de mode. Ik ben altijd te vroeg óf te laat bij de buutplaats. Zo wilde ik in de jaren negentig vleermuismouwen en zoek ik al sinds 2000 naar van die romantische schoentjes met een elegant, fijn, rond puntje en een sierlijk wijd uitlopende hak (maar die komen er weer aan, want ik had die in ‘89 en we zijn nu met de retro zo midden jaren tachtig).

De beste samenvatting is dit: ik wilde begin deze eeuw mooie teenslippers en een paar zo hoog mogelijke touwschoenen. In 2000, 2001, 2002 en 2003 heb ik – winkel in winkel uit – me helemaal stapelgek gezocht naar elegante, spannende slippers en zo sexy mogelijke touwschoenen, maar het viel niet mee, want het waren de klittebandsandaaljaren. Met mijn engelengeduld vond

6 oktober 2007 | Zotisch, whatever happens | Reacties (27)

De Niet Lief Collectie:
Niet Mike, niet Choco, maar Sjeik El Moko

De Niet Lief Collectie: Niet Mike, niet Choco, maar Sjeik El Moko

Dit stukje verscheen op 6 oktober 2007 op nietlief.com. Kaat zwengelde het aan met de volgende inleiding:
“Alle zes hebben wij wat met dieren. Op onze persoonlijke logs spelen onze kippen, schapen, katten en honden zelfs regelmatig de hoofdrol in onze verhalen. Donderdag is het dierendag. Daarom een opdracht voor jullie lieve niet-liefjes die geheel in het teken van dieren staat, namelijk schrijf een ode aan je betreffende huidige huisdier(en) of een huisdier dat je ooit gehad hebt.”

Onderwerp: Ode aan je huisdier
Geschreven door: Zezunja

Eerst wilde ik een ode aan grijze cyperse poezen schrijven. Grijze poezen hebben een belangrijke stempel op mijn leven gedrukt. Edoch, de grijze poezen staan niet allemaal digitaal op mijn computer. Sluufje, mijn eerste hartspoes, die altijd mijn handen likte, staat alleen op rood geworden seventiesfoto’s met omgevouwen hoekjes. En Zoë, de poes die ik op mijn zestiende hield in een huis van zestien vierkante meter en die daarom eeuwig een kitten bleef, staat alleen op foto’s die diep in een doos op de rand van vergetelheid hangen. Slechts Mike en Sjeik komen in aanmerking, die heb ik digitaal binnen handbereik. En ja, dan wordt het toch Sjeik.

Want ik ben een liefhebber van aanhankelijke, liefst bijna slaafse huisdieren. Kom

6 oktober 2007 | Zezunja's Niet Lief Collectie, whatever happens | Reacties (0)

Unidentified Flying Flemish (7)

Vanaf vandaag gaan we het thematisch aanpakken. De vieze woorden van nummer 5 bevielen me, zo samenhangend als ze waren. Daarom vandaag: de keuken.

moor = waterketel

kast = aanrecht

pan = koekenpan

casserole = pan

klopper = garde

frigo = koelkast

microgolfoven = magnetron

verziep = vergiet

keukenhanddoek = theedoek

schotelvod = vaatdoekje

5 oktober 2007 | Zezunja en het Flying Flemish, pagina 13 | Reacties (14)

‘De Nederlander wil tegenwoordig
een Belg zijn’

Thomas Blondeau roept alle werkloze Belgen op naar Amsterdam te komen. Er is vraag naar Belgen, Amsterdammers vinden Belgen leuk. Ik heb graag dat de Belgen hier blijven, anders was mijn verhuizing wel erg inefficiënt. Maar voor het overige heeft Blondeau een prachtstuk geschreven over hoe een welgeplaatst amaai een mens kan voortstuwen in de vaart der volkeren. Zeer de moeite van het lezen waard op De Brakke Hond Blogt: U bent hip! – Thomas Blondeau.

4 oktober 2007 | Zondagmiddaglinks, pagina 13 | Reacties (7)

Het was het lamplicht
op het tafelblad

De afgelopen dagen moest ik schrijven. Veel schrijven. Letters, zinnen, kilometers tekst. Ik had een nieuwe MacBook, het voelde luxe.

Als het ’s ochtends nauwelijks licht werd door de voortrazende regen, koos ik een plekje bij het raam, aan de keukentafel, met een kopje koffie met geschuimde melk. Ik tikte, dacht en staarde. Ik bouwde alinea’s, ideeën, werelden voor de lezer. Ik prees me gelukkig, met de sfeer, de juiste sloffen aan mijn voeten, de poezen naast me op de bank.

Op mijn MacBook zit bewust geen mail, geen rss-reader, geen favorietenlijst. Ik heb wel internet en contact met het hoofdkantoor (lees: mijn iMac), maar meer ook niet. Geen verleidingen. Een computer met rust.

De afgelopen dagen kweekte ik zitvlees. Zitten, denken, staren. Ik leerde tikken op de beperkte toetsen van een laptop. Ik maakte mijn wereld kleiner en de vreugde was enorm. Disicipline, concentratie, doorzettingsvermogen: het kwam als vanzelf. Omdat ik het leuk vond.

Het was Nat King Cole die maar dooremmerde. Het was de regen die met bakken uit de hemel kwam. Het was het negeren van het gewoel op internet. Het was de computer alleen maar scheppend gebruiken. Het was het lamplicht op het tafelblad.
Het was weten dat dit mijn werk

3 oktober 2007 | Zotisch, superpersoonlijk | Reacties (13)