‘Oè esssske toe havvvviete’, vroeg ze.

En omdat de Spanjaarden in mijn klas állemaal aan hypercorrectie doen, had ik kunnen weten dat als zij een v zegt, het een b is. Maar ik kwam er niet op. En dat was lullig voor haar, want na het mondeling examen werd mij verteld dat ik bijzonder weinig fouten had gemaakt. Zij kreeg te horen dat het haar schuld was dat ik haar niet kon verstaan. En dat ze dus nog hard moet werken aan haar uitspraak.

Terwijl ik best weet dat Spanjaarden een v zeggen als er een b staat, omdat het in het Frans geen b is als er een v staat. Maar ik kwam er niet op.

Vanavond is het schriftelijk examen. Een geruststelling: geen Spanjolen involved, voor zover ik weet.