Ik zag de lijst eerst op een Amerikaanse site, toen bij Richard Osinga, en daarna nog bij Marina. Inmiddels had ik ‘m voor mezelf al eens ingevuld en nu er een rubriek ‘de 100 beste bestaat’ zwier ik ‘m ook maar op het net. De vette ‘items’ heb ik wel gedaan, de andere niet.
Ik ben streng voor mezelf geweest, want ik heb naaste collega’s, vrienden en opa’s en oma’s verloren, maar een ‘loved one’? Nee. En ook book clubs vallen af, terwijl ik lid was van de ECI… We hadden hier een heftige discussie over wat een meteor shower precies is, wanneer je iemands leven precies redt en wat in aanmerking komt voor het predicaat ’snow fort’. Ik zeg ‘t u: een leuk gezelschapsspel voor het hele gezin en niét duur.
1. Started your own blog – (jawel, precies vijf jaar geleden, en daaaaarom zingen wij blij)
2. Slept under the stars – (al toen ik kind was, ging ik met vriendinnetjes op het balkon slapen)
3. Played in a band – (in meerdere bandjes)
4. Visited Hawaii
5. Watched a meteor shower (een vallende sterrenregen, zie intro)
6. Given more than you can afford to charity (automatische overschrijvingen waren een bitch in 2004)
7. Been to Disneyland
8. Climbed a mountain
Lees meer…
Lees ook MDF zuigt.
En dit kwam ervan:
Men neme een gigantisch bureau, door Weederhelft in elkaar getimmerd, waaraan men al een jaar kantoorhoudt en waarvan men steeds zegt dat het bureau het verdient om geschilderd te worden.
Men vergete dat MDF zuigt en men brenge dus noodgedwongen vijf lagen in plaats van één aan.
Doordat het bureau van zijn plaats is, zijn er allerlei onverwachte, levensgevaarlijke boekenplanken in de looproute opgedoken, en zodoende jense men een winkelhaak in het voorhoofd (maar men phoptoshoppe natuurlijk wel de rimpels weg).
Men hebbe een resultaat om u tegen te zeggen en nu werke men dus aan een vrolijk bureau dat goed past bij wat men doet. Maar men moet er wel wat voor over hebben.
Het had een opluchting moeten zijn, maar dat was het niet.
Wacht, laat ik bij het begin beginnen.Ik reis graag alleen. Niet in het algemeen, maar pendelen naar mijn werk of reizen naar mijn roots doe ik het liefst in mijn eentje. Ik nestel mij graag op asociale wijze in de trein: kopje koffie, ruimte voor jas, tas, boeken en kranten. Liefst niemand naast me, en als wel: dan met het armleuninkje naar beneden, a.u.b.. Wegens chronisch ruimte- en privacygebrek in de trein vormt gezelschap vooral een belemmering voor mijn nesteldrang, dus ik reis liever alleen.
Maar elke frequente pendelaar weet dat alleen reizen niet evident is. Er zijn collega’s, kantinemedewerkers, mede-cursisten en toevallige ontmoetingen te over, en allemaal kunnen ze onverwacht dezelfde kant op moeten.
Het begon al als student op de School voor Journalistiek, waar ik voor het eerst werd geconfronteerd met het ongemak van een niet-zelfgekozen reispartner. Dagelijks reisde ik van Amsterdam naar Utrecht, dus het risico op gezelschap was levensgroot. Klasgenoten waar ik, op mijn reisroute na, niets mee gemeen had, docenten die zich net als ik geen houding wisten te geven en, jawel, kantinemedewerkers die mij nauwelijks kenden, maar wel keurig een praatje aanknoopten op het perron. Maar ook mensen die
Lees meer…
Ik vroeg u of u nog iets te vragen en had en dat had u.
Ex-buurvrouw vroeg:
Wanneer doen we nog eens iets leuks en ontspannends? Binnenkort heb ik weer aaaaalle tijd waarschijnlijk.
Lieve Ex-buurvrouw. Ik stel voor dat we in januari iets heel leuks en ontspannends gaan doen. Iets als locatiefestivals en culturele magazines bedenken onder het genot van een kopje koffie en een éclairke.
Dhr. ‘ti vroeg:
Wanneer zijn jullie van plan voor nakomelingen te zorgen?
Mijnheer ‘ti, als ons leven eindelijk in rustiger vaarwater terechtkomt op het gebied van werk, huis en financiën, gaan wij vast op een drafje voor nakomelingen zorgen. Mijn emigratie hier naartoe en überhaupt het feit dat wij elkaar pas vier jaar kennen, noopt ons ertoe nog even pas op de plaats te maken. De meeste stukjes van ons leven liggen inmiddels wel weer op de juiste plek, maar er zijn nog wel wat ongewisse factoren in ons bestaan. We wachten nog heel even met de volgende aardverschuiving.
Lies vroeg:
Hoe heb je dat gedaan, dat met die nachtkastjes en oude covers? Met foto, alsjeblieft :-)
Beste Lies,
Ze zijn net helemaal klaar. Hoe ik het heb gedaan? Eerst alle covers die ik gebruikte ingescand, zodat er geen wonderen uit 1948 verloren zouden gaan. Daarna
Lees meer…
Ik besloot er niet langer doekjes om te winden. Een lifelog, zoals dit zo mooi heet, is natuurlijk niets anders dan een virtueel personality magazine. Ik lach heel hard om al die megalomane projectjes van de Oprahs, de Lindas, de Goedeles en de Jean Maries onder ons, maar ondertussen zijn wij lifeloggers natuurlijk geen haar beter. Vandaar en daarom. U mag zelf bepalen of u hier met een parodie of met een pretentieus en narcistisch medium te maken heeft.
Lieve lezers, werkt het allemaal?
Draait mijn site ook op uw aftandse browsertje? Op uw met stoom aangedreven internetverbinding?
Ziet u de plaatjes? Vallen er geen gekke gaten in de stukjes of in de zijbalk?
We hebben de webzijde namelijk in het Natuurhistorisch Museum op alle mogelijke fossiele surfapparaten uitgetest, maar er kan altijd een probleempje zijn dat wij over het hoofd hebben gezien.
Bij deze wil ik ook de firma Vlugge Vingers, eveneens bekend als wijlen Yuri, cq. mijn Weederhelft bedanken. Hij staat doorgaans garant voor het bewaken van de technische bruikbaarheid van mijn vormgeving en hij zet de puntjes op alledrie de i’s in ‘technische bruikbaarheid’.
Heeft u problemen? Meld dan het probleem en uw browser (plus versienummer) in het reactiedinges hieronder. Dankuwel.
In november 2006 kondigde ik een identiteitscrisis (1) aan op mijn weblog. Ik was verhuisd naar België, naar een ander internetdomein, naar een andere plek in mijn hoofd en ik maakte u daarvan deelgenoot door flink te schuren, te schilderen en te behangen. Mijn weblog werd groen, met kadertjes met ronde hoekjes, met veel ismen en tal van colorized foto’s.
De identiteitscrisis was voor even gesust, maar niet voor lang, want in 2007 gooide ik het interieur opnieuw volledig om, met een prominente plek voor De Een en De Ander en een overdaad aan functioneel wit.
En weer was dit medicijn maar net voldoende om mij een jaartje te kalmeren, want ik begon onlangs opnieuw met de bank te schuiven, de deurposten af te krabben en de gordijnen te wassen.
Deze keer heb ik wat risico genomen: ik heb het wit geskipt en ik heb mij in het keurslijf van ‘het ouderwetse’ gedrongen. Voordeel: alles is in delen weg te smijten. Dus met de nieuwe thema’s (het thema ‘zicht’ is een tijdelijk gegeven) kunnen er ook allerlei andere elementjes worden aangepast.
Afgelopen dinsdag bestond mijn weblog 5 jaar. Een goede reden om een nieuwe jurk te kopen, dunkt me.
Lees meer…
…ben ik het een beetje aan het renoveren hiero. Er komt een jubileum aan.
Even geduld a.u.b.
Dingen die ik had moeten zeggen toen u allemaal begon over die eindeloze kater van mij
1. die was niet zo eindeloos, alleen rolde ik van de kater in de productie van een tijdschrift dat mij eens in de maand dag en nacht bezighoudt
2. mijn katers zijn nog maar eens per jaar heel heftig, die keer heb ik dit jaar al gehad – het ik-drink-nooit-meer-gevoel leidt nu ik ouder word eindelijk tot het gewenste effect: minder katers van formaat
3. ik ben dit weblog zo ontrouw als de pest, dus uit verontrustende mededelingen gevolgd door een lange stilte hoeft u niets af te leiden – stiltes zijn hier zelden nog veelbetekenend (mama!)
Dingen die het leven absoluut veronaangenamen
1. een spiraaltje: o hell, het perfecte voorbehoedsmiddel blijkt een regelrechte marteling
2. verstopping – ik zal niet in details treden, maar in al mijn wanhoop at ik gisteren vijf potjes Activia, hompen brood met hele zaden en granen en speciale darmdingeskoekjes, intussen mijn teleurstelling verbijtend dat de supermarktpruimen zo verschrompeld waren dat ik ze niet wilde aanschaffen
3. joepie, ik kan geen derde punt bedenken bij dit onderwerp – ‘n goed teken!
Dingen die Sjeik tegenwoordig doet
1. miauwen om te checken of we op hem letten – als
Lees meer…