Ik ben specialist in het bestuderen van tongzoenen in films of op tv. Ik haat fake-tongzoenen. Een fake-tongzoen is een stukje slecht acteren als je het mij vraagt. Binnen de seconde weet ik of die tong er echt is of niet. Als ik regisseur was, zou ik het ook nooit toelaten in mijn film of serie. Daarom dat ik bijvoorbeeld een serie als ‘The L-word’ o.a. zo apprecieer om de goeie seks- en vrijscènes.

En hier zie ik dan meteen de link naar jouw vorige stukje dat je schreef voor Café de Liefde: o.a. over vrouwenzoenen. Ik vind dat meer vrouwen vrouwenzoenen moeten proberen. Gewoon proberen. Niet dat ik vind dat die vrouwen dan ook maar meteen lesbisch moeten worden (dat mag natuurlijk altijd ;-)), maar ze zouden wel het verschil voelen met een mannenzoen. Ze zouden bovendien dat zachte kunnen leren aan hun man, wat in mijn ogen alleen maar aanvullend kan zijn in de relatie met hun man. Ik denk dat veel vrouwen overigens hunkeren naar een zoen moet een vrouw, maar dat het taboe daarrond nog te groot is om daadwerkelijk tot actie over te gaan.

En wat denken mannen en vrouwen over tongzoenen met een ander dan je eigen partner? Dat het gewoon kan bedoel ik, als je er zin in hebt, zonder het gevoel te hebben dat je vreemd gaat of zonder het gevoel te hebben dat je partner je bedriegt.