Heel inefficiënt
- woensdag 20 augustus 2008
- Zinloos pagina 13
- 9 reacties
- reageren?
Op de fiets na een werkoverleg voer ik altijd het gesprek dat ik had wíllen voeren.
Op de fiets na een werkoverleg voer ik altijd het gesprek dat ik had wíllen voeren.
9 reacties:
Heel herkenbaar. Ik was laatst – na een sollicitatie – nog een week bezig met alles te perfectioneren. Beetje zinloos, maar ja ;-)
Hardop?
Ik bedoel, dat is óók heel normaal hoor.
Inderdaad heel herkenbaar. Na een sollicitatie, een moeilijk gesprek, een interview, een sketch, … en dan vallen de woorden en zinsneden netjes op hun plaats.
@ Skar: Ja! Ja! Zo lang kan dat duren! Vreselijk.
@ Aargh: Soms, maar meestal slechts prevelend. Vaak in een loop (het Engelse woord deze keer).
@ Eddie: Ja, ik wilde mezelf eigenlijk ook al aanvullen met interviews, moeilijke gesprekken en lessen. In de trein terug geef ik altijd de beste lessen.
Hm. Iemand gaf me ooit de raad -ik stond voor een Moeilijk Gesprek: vraag je op voorhand af hoe je uit dat gesprek wil buiten stappen. Het ging nog niet zozeer om ‘Wat wil je zeker gezegd hebben?’ maar meer om ‘Welk gevoel wil je hebben als je buiten komt?’ (en eventueel: Welke gevoel wil je dat de andere heeft?) en ‘Wat wil je bereikt hebben!’.
Dat was een gouden raad. En ze werkt altijd.
Hoe herkenbaar, vrouwe Z! En na elke vloeiende binnensmondse formulering als een gek die fietsbel doen klingelen.
Ik heb dat nou (bijna) altijd als een onbekende vervelend tegen mij (of een andere onbekende) doet. Achteraf kan ik die altijd op zijn plaats zetten.
Ik heb dat ook! De fiets is voor mij de ideale plaats om gesprekken die ik al eens gevoerd heb, nog eens te overlopen, of gesprekken die ik nog moet voeren voor te bereiden. Ben blij dat ik niet de enige ben :)
misschien moet je vragen om het werkoverleg de volgende keer op de fiets te doen…