Ik schreef eerder De 10 geboden voor een onenightstand waardoor de bezoekers van het stukje op de VPRO-site vonden dat ik cynisch was. Ik wilde het tegendeel bewijzen, ik heb immers de beste relatie die je kunt bedenken. Bij deze.
1. Gij zult in perfectie geloven
In de perfectie ligt verankerd dat je er ten volste in gelooft. Een moment kan nooit perfect zijn als je daarna ginnegapt dat perfectie ‘toch niet bestaat’. Perfectie veronderstelt een gedegen portie naïviteit. En zo komt het dat ik, als gescheiden vrouw die meer dan eens dacht dat ze de liefde van haar leven had gevonden, er ook nu weer heilig van overtuigd ben dat ik de liefde van mijn leven heb gevonden.
2. Gij zult iets te doen hebben
Een vriend zei eens tegen mij: “Maar ze doet niks. Ze doet gewoon helemaal niks!” Ziedaar het recept voor een fijn fundament: doe iets.
Een andere vriend zei eens tegen mij: “Die vrouw had niks te vertellen, alleen dat ze een relatie wilde. Daar kreeg ik de kriebels van!” En ik kon me dat voorstellen. Het idee. Dat je een relatie hebt met iemand die alleen maar met jou bezig is. Die niet ook nog een weblog bijhoudt, reclames inspreekt
Lees meer…
Wat een verrassing. Ik ben niet vreemd. Helemaal niet zelfs. Ik ben zo gemiddeld als wat. Maar u ook, u bent ook zo gemiddeld als wat.
De vraag of u rug- of buikdraait, is namelijk grofweg geëindigd in een gelijkstand voor alle opties.
Er waren 37 respondenten die ik elk bij een categorie heb ingedeeld: buikdraaien, rugdraaien of beide.
Hier zijn de cijfers:
Buikdraaien: 13 mensen
Rugdraaien: 13 mensen
Beide: 11 mensen
Kortom: wat u ook doet, u bent niet vreemd. Toch is dat voor velen moeilijk voor te stellen. Veel mensen schreven iets bij hun antwoord als ‘natuurlijk’ of ‘hoe anders?’. En de redenen waarom op een andere manier draaien onplezierig of zelfs levensgevaarlijk zou zijn, waren ook niet van de lucht.
Over buikdraaien
“Buikdraaien is net zoiets als verdrinken.”
“Als ik eens flink wil zuchten dan ga ik via mijn buik.”
“Via mijn buik, dat is zo’n lekker warm en veilig gevoel.”
“Wanneer ik het koud heb, neem ik de buikweg, die is warmer.”
“Buik, zelfs al wordt er dan zeer on-economisch driekwart gedraaid!”
“Als ik over mijn buik omdraai dan betekent dat, dat ik niet kan slapen.”
Over rugdraaien
“Dat is makkelijker, en/want minder hobbelig.”
“Rugdraaien is net zoiets als over de kop gaan: het voelt raar.”
“Denk dat het is omdat ik dan niet
Lees meer…
Met geluid!
Sammy, de bejaarde poes van mijn ouders, was al een paar jaar blind, maar hij was nog altijd goed gemutst. Ik schreef al eens over Sammy, toen hij op zijn twintigste blindelings op avontuur ging in de urban jungle van Amsterdam.
Gisteren overleed hij. Vandaag monteerde ik dit filmpje van klein leed en tal van klinkende kopjes.
Een ode aan Sammy.
Omdat ik meer dan de helft van de tijd luister naar wat mijn compagnon, meewerkende echtgenoot, partner c.q. Wannes Maanzand, uh Yuri Daemen opzet, staat voor de gein ook zijn playlist voortaan onderin de zijbalk rechts. Enjoy!
‘Heb je nog geneukt?’, vroeg hij steeds. Of: ‘Heb je ‘m nog ergens in gehangen?’ Hij was geen echte lullo, want het jasje-dasje-aardappelindekeel-element ontbrak. Hij was meer een strandstoot, zo’n life guard uit Baywatch.
We kromden allemaal onze tenen als hij dat zei. Maar we vergaven het hem. We wisten dat hij zelden echt van bil ging en twintigers bij wie ‘het jeukt’, kunnen nu eenmaal bronstig voor de dag komen.
We zaten het uit, die testosterontijd van onze eeuwige vrijgezel. We hadden geduld met hem en we probeerden er niet op te reageren. We hoopten dat het tijdelijk zou zijn. Dat hij op een dag met een andere begroeting zou komen. Iets als ‘Hoe is ‘t ermee?’ of zo.
Die dag brak aan. Zo’n drie maanden na het begin van zijn vaste verkering. De eerste maanden was het alleen maar erger geworden, omdat hij toen in het stadium van drie keer per dag verkeerde. Maar toen zijn relatie op z’n plaats viel en hij het tempo van de begintijd niet langer kon bijhouden, hield hij zich hij steeds vaker in. Over vrouwen zei hij niet langer ‘Zó, die hangen er goed bij’ en de vraag hoe vaak je het deed werd steeds
Lees meer…
Ineens wist ik wat ik met Gargamel moest.
De twintig smurfenpostzegels kwamen namelijk moeilijk op. Van de dansende en trommelende smurfen wist ik uiteindelijk wel verlost te raken. De boze Gargamels daarentegen…
En telkens weer waren dát de enige twee postzegels in huis op het moment dat ik droeve, mooie of lieve brieven wilde sturen. En telkens dacht ik: nèh, daar kan ik geen Gargamel opplakken.
Maar toen twee weken geleden zag dat ik mijn stembiljet in een oranje envelop moest stoppen, wist ik ineens wat ik met Gargamel moest. Ik bedoel: fokking vaderlandslievend oranje!
In de zijbalk (en daarmee op mijn Flickr-pagina – flickr.com/zezunja) staan vanaf nu weer kiekjes. Voorlopig alleen voor kattenliefhebbers, want ik heb nog zo’n duizend katten in te halen. Maar kwa kattenkiekjes kunt u uw hart ophalen, dunkt me.
PS Dit is een post geplaatst vanaf Flickr. Eens kijken wat de Flickr-Wordpress-uitwisselingsdienst daarvan brouwt.
Klik voor een groter ôtootje.
De motor van onze auto heeft slechts 66 x meer vermogen dan de speakers die erin zitten. Dat zegt iets over ‘t ôtootje én iets over de speakers. Het ôtootje, een Volkswagen Polo uit 1995, zit in de allerlaagste categorie trekkracht. Je kunt in de bebouwde kom in zijn 4 rijden, ik bedoel maar. De speakers daarentegen trekken op met 500 per uur. Ik heb al voorgesteld om met onze vierdubbel-cd met Franse rap en de loudness aan door Luik of Charleroi te gaan crossen.
Het ôtootje heeft bijna geen minpunten. Behalve dan dat de ramen in de achterkant niet open kunnen, waardoor je dus nooit je 500 watt-luidsprekers kunt showen zonder de achterklep open te doen. Dat is lastig flaneren in Charleroi.
Een ander nadeel is de kilometerteller. Eens in de paar dagen geeft die er de brui aan. Dan moet je een ros geven tegen het ruitje van het dashboard. Maar het ruitje van het dashboard loopt onderaan schuin naar achteren. Een ferme hengst geven tegen een oppervlakte dat achter het stuurwiel van je afbuigt, is razend ingewikkeld. Zeker als je tegelijkertijd op gevoel (of eventueel op aardstralen) moet proberen vijftig te blijven rijden, omdat je
Lees meer…
Yuri Maanzand is gereïncarneerd. Hij heet Wannes. U moet gauw gaan kijken. Het is mooi
http://wannesdaemen.com
