ARCHIEF:

september 2009

Volg een cursus bij mij!

Die cliffhanger had ik natuurlijk moeten gebruiken voor mijn reclameboodschappen, want zo gaat dat: je geeft het publiek een cliffhanger en ze zappen niet weg.
Maar goed, daarvoor is het nu te laat, dus ik waag het erop zonder cliffhanger.

Dit is mijn cursusaanbod voor dit najaar. Sommige cursussen zijn al bijna vol, dus haast je met inschrijven!

Schrijfvaardigheid bij Wisper in Leuven en in Gent
De basis van elk verhaal is een tekst die klopt. Verkeerde stijl, taal en tekstopbouw helpen de tekst zonder pardon om zeep. Daarom is deze cursus voor alle schrijvers die meer willen leren over taal, tekststructuren en stijlvol schrijven.
Waar mogelijk vertrekken we vanuit teksten die de cursisten zelf geschreven hebben, zodoende werk je aan je eigen pijnpunten en valkuilen. Tijdens de cursus leer je om fouten te herkennen, soepeler te formuleren en de puntjes op de i te zetten.
Tijdstip: 6 maandagavonden in Leuven (v.a. 5/10), 2 hele zaterdagen in Gent (28/11 en 5/12).
Voor meer informatie en inschrijvingen, klik hier of hier.

Eindredactie bij Miles in Vilvoorde
De cursus draait om opbouw, taal en stijl van zakelijke en journalistieke teksten en om het aansturen van auteurs en het redigeren van hun tekstmateriaal. We leggen de nadruk op vaardigheden als taalfouten opsporen en

Lees meer…

Perikel (1): Choco (slot)

Jullie vonden dat ’sorry’ maar gelul en jullie hadden natuurlijk gelijk. Dit soort cliffhangers hoor je niet twee weken te laten liggen. Ik heb allemaal goede excuses van heel hard werken en veel pijn in mijn linkerheup, maar daar hebben jullie niets aan. Ook al om dat de kattenhaters dit weblog vast allang niet meer lezen. Dus wat blijft er over? Een bulk kattenvrouwtjes die ik met buikpijn opzadel, omdat ik mijn cliffhangers over verloren poezen zo lang uitsmeer. Daar past maar een woord (daar gaan we weer): sorry!

Okee, maar nu dan toch echt: hoe het afliep.
(voor de inleiding, deel 1, 2 en 3 kun je hier terecht.

Ik herhaal voor het gemak even de laatste alinea van het vorige stukje:
Toen we voor poging 7 teruggingen, hadden we een plan de campagne. We hadden bedacht dat we een zo normaal mogelijke situatie moesten creëren, waarin onze gesprekken niet om háár zouden draaien maar gewoon ‘gewoon’ zouden zijn. En als ze zich eenmaal liet zien (vingers gekruist) dan zouden we nog zeker een half uur aaien, spelen en koesteren. Want als Choco ons eenmaal vertrouwt, vertrouwt ze ons helemaal. Dat wisten we zeker. Het had dus vooral tijd nodig, gokten we.

Met een zwaar

Lees meer…