Één van de mooiste programma’s van de afgelopen weken is Classic Albums op Canvas, voor zover ik weet een BBC-productie (ik heb een vrije ochtend dus ik doe even geen research).
En hoewel u al drie fantastische uitzendingen heeft gemist, raad ik u aan de komende weken elke donderdagavond om half twaalf op Canvas af te stemmen (België 2 voor de ouderwetse zielen onder ons).
Het idee van het programma is heel simpel: je neemt een lp die men nu een klassieker noemt, je zet de toenmalige producers achter de knoppen van de oorspronkelijke opnamesporen en je laat ze alle nummers van top tot teen uitkleden. Gedurende het uitkleden van de nummers (“Luister, die toetsen zijn van Brian Jones, de Rolling Stone kwam even aanwippen tijdens de opnamen van Jimi Hendrix’s Electric Ladyland, maar zijn partij hebben we helemaal weggelaten.”) krijg je van allemaal insiders anekdotes over de opnameperiode, over het humeur van de muzikanten (“Jimi was not amused toen hij zag dat op de proefpersing de titel ‘Electric Landlady’ stond”) en over de tijdgeest waarin die plaat werd gemaakt (de Britse uitvoering van Electric Ladyland, die met de blote vrouwen op de hoes, was een marketingtruc waar Jimi
Ik doe niet aan carnaval
Maar als ik eraan deed, zou ik dit willen.Een schermpje van voren en een camera van achteren en je hebt een damn spooky outfit. Met dank aan Geekologie.
De makke van smurfenpostzegels
We hadden twintig smurfenpostzegels met trommels, dansjes, wijsneuzerige smurfen, gapende smurfen, geile smurfinnen en macabere Gargamels.
De brieven die de deur uit moesten waren afwijzingen voor sollicitaties en medeleven bij overlijden.
Ik zeg: tijd voor een frankeermachine.
De brieven die de deur uit moesten waren afwijzingen voor sollicitaties en medeleven bij overlijden.
Ik zeg: tijd voor een frankeermachine.
Nieuwe running gag in huize Zezunja
In een edel deel knijpen en dan zeggen: ‘Sorry ’bout that.’
Wat voortaan in mijn e-mails zal staan
Vandaag sloot ik een mail af met: “Wegens stressmanagement ga ik eigenlijk alleen nog voor de bijl voor heel hoge bedragen.” Waarna ik die zin in mijn geautomatiseerde handtekening opnam.
En ik vond ‘t nog wel zo’n knap geheim
Als je niet weet wie The Stig is, hoef je niet verder te lezen. Ik ga het namelijk niet uitleggen. Maar als je het wel weet, dan heb je misschien inmiddels gehoord dat hij ontmaskerd is. En sinds vandaag kun je ‘m ook daadwerkelijk bewonderen in allerlei media. Maar dán. Een zin in De Standaard die uit een artikel in The Telegraph kwam:
“Ook een bouwvakker had de identiteit van de testpiloot ontdekt, toen hij tijdens werkzaamheden in het huis van Collins het witte kostuum en de witte handschoenen van ‘The Stig’ zag liggen.”
Dat viel me vies tegen. Het best bewaarde geheim van de BBC was een beroerd bewaard geheim. Het was puur toeval dat niemand er eerder achterkwam.
“Ook een bouwvakker had de identiteit van de testpiloot ontdekt, toen hij tijdens werkzaamheden in het huis van Collins het witte kostuum en de witte handschoenen van ‘The Stig’ zag liggen.”
Dat viel me vies tegen. Het best bewaarde geheim van de BBC was een beroerd bewaard geheim. Het was puur toeval dat niemand er eerder achterkwam.
Noem het maar opluchting
Slechte grappen in Nederland gaan over het haar van Geert Wilders, slechte grappen in België gaan over Nederlanders. De afgelopen twee jaar werd mijn Weederhelft cabaretier en dientengevolge sleepte hij mij mee naar voorrondes vol haar van Geert Wilders en naar open podia waar Nederlanders er doorgaans niet al te goed afkwamen. Nee, het leven van een cabaretiersvrouw gaat niet over rozen. Dit jaar zoekt mijn Weederhelft zijn heil elders, zonder mededingers met slechte grappen. En daarmee ben ik in 2009 eindelijk verlost van het haar van Geert Wilders en van die doldwaze Nederlander-grappen. Ik tel mijn zegeningen.
Ik ben een wortelweigeraar
Ik weet niet of het een wereldwijd probleem is, de wortel, maar het heeft in elk geval de landsgrenzen tussen België en Nederland geslecht en het zou me niet verbazen als ook Duitsland en Engeland lijden onder een waar wortelregime.
Kijk, ik ben zélf een krent, dus ik weet alles van de wortelprijzen en ja, voor een andijvie betaal je in de Delhaize bijna twee euro, voor een stel worteltjes minder dan de helft. Wat dat betreft ben ik nog helemaal mee. Maar dan! Wat ze ermee doen! Raspen en hop, als klont op bord of broodje!
Begrijp me niet verkeerd: ik hou van wortels. Een beetje knagen op zijn tijd is zeer aan mij besteed. En ook beetgaar of uit blik als was het babyvoeding: allemaal okee. Maar de geraspte wortel op werkelijk alle denkbare broodjes en salades vind ik verwijtbaar. Geitenkaas met wortel, wildpaté met wortel, surimisalade met wortel, jawel, zelfs een martino met wortel.
Edoch, het is moeilijk om er iets tegen te beginnen, tenzij we dat en masse doen. U en ik, wij samen, als team. Als de wortelweigeraars on tour. Want wedden dat de Panossen, kebabzaken en saladebereiders zich achter hun oren krabben als iedereen
Bil
Meneer aan de telefoon: “Met de B van papa?”
Ik: “Nee, met de B van bil.”
Ik: “Nee, met de B van bil.”
Valt het heel erg op…
…dat ik niet weet wat ik wil?
Hoe ik mensen liet schrikken in de trein
Sarah schreef dat ze wist hoe een vrouw in burka zich voelt en toen moest ik denken aan mijn Weederhelft die vorige week tegen mij zei dat er twee mannen langdurig bleven stilstaan om zich ervan te vergewissen dat ze echt zagen wat ze zagen. Ik weet niet wat ze zagen, want ik was de menselijke vorm in dit hoopje textiel. Ook zag ik niet dat er een foto werd genomen. Ik was in winterslaap in een winterburka. Met dank aan de NMBS.
Dus we mogen alleen jagen als we misschien wel zullen missen?
De provincie Limburg heeft een jachtverbod afgekondigd dat vrijdag ingaat. Aanleiding is het strenge winterse weer, waardoor het wild een te gemakkelijk doelwit is geworden. (…) ‘De beesten hebben in het sneeuwlandschap moeite voedsel en schuilplekken te vinden en groeperen samen bij spaarzame waterplaatsen die nog open liggen’, aldus de provinciewoordvoerder. ‘Dat is wel erg makkelijk jagen.’
(uit de Volkskrant)
(uit de Volkskrant)
Hoe het zit met kogelbiefstuk
Ik wilde weten hoe het zit met kogelbiefstuk, belandde op de Wikipedia en leerde daar het volgende: “Kogelbiefstuk is vaak voorzien van een ingekerfd stermotief, gewone biefstuk wordt ingekerfd met een ruitmotief.”
Sluikreclame zonder sluik
Goed nieuws voor de fans van mijn tante, mijzelf incluis. De dvd-box is in november uitgekomen en die kun je kopen. Ik vond het wat moeilijk te achterhalen waar je die kunt bestellen, maar hier kan het in elk geval.Ik zag dat je ‘m bij de Viva ook kunt winnen, maar ik ben zelf tegen stomme internetformulieren waar je zelden iets mee wint, dus dat laat ik voor uw rekening.
Tot slot kun je ook lid worden van de Mevrouw ten Kate-Hyves. Waar dat goed voor is weet ik niet, maar hee, alles voor het familiekapitaal. Even een reminder van hoe het ook alweer was…
Gemiste kans
De Volkskrant schrijft: Marokko.nl krijgt kliklink naar politie
Kliklink is natuurlijk een heel mooi woord, maar klikklik vind ik persoonlijk veel leuker.
Kliklink is natuurlijk een heel mooi woord, maar klikklik vind ik persoonlijk veel leuker.
Wegens
Speciaal voor iamzero:
Ik ben er even niet wegens hypergriep. Update: Ik werd gecorrigeerd door de meester zelf: het moet natuurlijk hypergrieperig zijn. Tss, ik kan nog niet eens fatsoenlijk een fout maken.
Ik ben er even niet wegens hypergriep. Update: Ik werd gecorrigeerd door de meester zelf: het moet natuurlijk hypergrieperig zijn. Tss, ik kan nog niet eens fatsoenlijk een fout maken.
Wilt u met mij racen?
Zezunja en Toad, zoek de zeven verschillen Ik ook met u.
Mijn Mii is 1204-2181-5846. Laat in de reacties of per mail even weten wie u bent, anders beschouw ik u als indringer.
Voor het overige: zoek de verschillen tussen Zezunja en Toad.
(En als dit allemaal een raadsel voor u is, dan heeft u waarschijnlijk geen Mario Kart.)
Dé Zezunja
Ik besloot er niet langer doekjes om te winden. Een lifelog, zoals dit zo mooi heet, is natuurlijk niets anders dan een virtueel personality magazine. Ik lach heel hard om al die megalomane projectjes van de Oprahs, de Lindas, de Goedeles en de Jean Maries onder ons, maar ondertussen zijn wij lifeloggers natuurlijk geen haar beter. Vandaar en daarom. U mag zelf bepalen of u hier met een parodie of met een pretentieus en narcistisch medium te maken heeft.