In veel café’s in Portugal staan de dozen met grote vloeitjes en filtertips in het zicht achter de bar. Zonder omhaal en met nietsverhullende namen als JointTips en Smoking. Terwijl joints akelig strafbaar zijn in die hoek van de wereld.
In Nederland, waar joints iets minder taboe zijn, kocht ik een tijdje geleden in een coffeeshop bovenstaand ‘blokje’ filtertips.
Voor de reclamehaters: zap maar even door. Voor de anderen: ik heb nog allerlei amusante en zinnige cursussen voor u in de aanbieding. Hier een overzichtje.
Tweedaagse cursus Recensies Schrijven bij Wisper in Leuven
begindatum: 4 april 2009
Twee volle dagen werpen we ons op het genre ‘recensie’. De eerste dag maken we kennis met de haken en ogen van het genre en de rechten en plichten van de auteur. Natuurlijk verdiepen we ons dan ook in voorbereiding en schrijfregels. De tweede dag besteden we aan bespreken en herschrijven van de gemaakte recensies. Zin om een kunstwerk in perspectief te zetten? Om te schrijven, te argumenteren en te researchen? Go for it!
Tien weken Eindredactie bij de Miles Academy in Vilvoorde
begindatum: 26 maart 2009
Een zeer praktische cursus Eindredactie voor beroepsschrijvers. Tien avonden buigen we ons over taal, stijl, tekstopbouw en schrijfwetten. Omdat ik de beroepspraktijk van de cursisten als uitgangspunt neem, is elke deelnemer zeker van een grote mate van ‘bruikbaarheid’ van hetgeen er in de cursus voorbij komt.
Twaalf weken Basiscursus Journalistiek bij de Miles Academy in Vilvoorde.
begindatum: 21 april 2009
Twaalf weken, vijf genres, duizenden tips, adviezen, handreikingen en vingeroefeningen. De cursisten worden ondergedompeld in een journalistiek denkraam, gaan eropuit, schrijven verschillende genres en weten na afloop wat journalistieke principes en ijzeren schrijfwetten zijn. Er komen zowel zakelijke, als verstrooiende genres aan bod.
Workshop Powerwebloggen op de Schrijfdag van Creatief Schrijven in Leuven
datum: 28 maart 2009
Kom powerwebloggen, kom bij Het Schrijflegioen! Tijdens de workshop maken we als groep een weblog met schrijftips, schrijfsensaties en schrijfleed. We nemen stap voor stap door hoe je een weblog aanmaakt, onderhoudt en hoe je het juiste publiek bereikt. We zwengelen de brainstormmachine aan en produceren in hoog tempo korte stukjes die onmiddellijk online verschijnen. Je zult zien: in no time hebben we een interessant weblog voor en door schrijvers.
Cursus Columns Schrijven voor de SchrijversAcademie in Antwerpen
begindatum: 9 mei 2009
Omdat de cursussen Columns Schrijven altijd heel snel vol zitten, kan ik alleen maar zeggen: zin? Haast u! Het spreekt voor zich dat de cursus Columns Schrijven draait om het lezen, schrijven en beoordelen van het meest ongrijpbare schrijfgenre: de column.
U kunt zich niet bij mij inschrijven. Voor meer informatie daarover kunt u terecht bij de betreffende organisatie, zie daarvoor de linkjes onder de titels. Dit zijn lang niet alle cursussen waar ik me de komende tijd op zal werpen, mocht u info willen over andere plekken waar u mij kunt treffen (Kunstbende! De Dag van het Nederlands! StampMedia Intakeweek!), kijk dan op de site van Het Eiland Neus.
Één van de mooiste programma’s van de afgelopen weken is Classic Albums op Canvas, voor zover ik weet een BBC-productie (ik heb een vrije ochtend dus ik doe even geen research).
En hoewel u al drie fantastische uitzendingen heeft gemist, raad ik u aan de komende weken elke donderdagavond om half twaalf op Canvas af te stemmen (België 2 voor de ouderwetse zielen onder ons).
Het idee van het programma is heel simpel: je neemt een lp die men nu een klassieker noemt, je zet de toenmalige producers achter de knoppen van de oorspronkelijke opnamesporen en je laat ze alle nummers van top tot teen uitkleden. Gedurende het uitkleden van de nummers (“Luister, die toetsen zijn van Brian Jones, de Rolling Stone kwam even aanwippen tijdens de opnamen van Jimi Hendrix’s Electric Ladyland, maar zijn partij hebben we helemaal weggelaten.”) krijg je van allemaal insiders anekdotes over de opnameperiode, over het humeur van de muzikanten (“Jimi was not amused toen hij zag dat op de proefpersing de titel ‘Electric Landlady’ stond”) en over de tijdgeest waarin die plaat werd gemaakt (de Britse uitvoering van Electric Ladyland, die met de blote vrouwen op de hoes, was een marketingtruc waar Jimi zelf he-le-maal niet blij mee was).
Ik heb waanzinnig genoten van de uitzendingen over de plaat van The Doors en over de Jimi Hendrix-klassieker, maar dat kan ook iets te maken hebben met mijn eigen ontwikkeling van goede smaak. Toen ik twaalf was en nog vooral naar Madonna en Wham! luisterde, kreeg ik van de vriend van mijn zus twee cassettebandjes die me voor de rest van mijn leven op het juiste spoor zetten. Op elk bandje stonden twee platen: The Doors van The Doors, Electric Ladyland van Jimi Hendrix, een verzamelelpee van Billie Holiday en een Best of van Bill Withers.
De platen die bij Canvas nog aan bod komen zijn John Lennon (Plastic Ono Band), The Who (Who’s Next), Lou Reed (Transformer), Pink Floyd (The Dark Side of the Moon), Bob Marley (Catch a Fire), Frank Zappa (Apostrophe & Over-nite sensation), Fleetwood Mac (Rumours), The Sex Pistols (Never Mind the Bollocks), Paul Simon (Graceland), Iron Maiden (The Number of the Beast), U2 (The Joshua Tree) en Nirvana (Nevermind).
Die stonden lang niet allemaal op mijn eerste cassettebandjes, maar vóór mijn achttiende had ik de meeste wel ‘overgenomen’, zoals een lp op een bandje zetten toen heette.
Let op: donderdag 5 maart is er geen uitzending van Classic Albums, maar vanaf 12 maart kunt u de donderdag wekelijks wonderschoon afsluiten.
Maar als ik eraan deed, zou ik dit willen.
Een schermpje van voren en een camera van achteren en je hebt een damn spooky outfit.
Met dank aan Geekologie.
We hadden twintig smurfenpostzegels met trommels, dansjes, wijsneuzerige smurfen, gapende smurfen, geile smurfinnen en macabere Gargamels.
De brieven die de deur uit moesten waren afwijzingen voor sollicitaties en medeleven bij overlijden.
Ik zeg: tijd voor een frankeermachine.
In een edel deel knijpen en dan zeggen: ‘Sorry ’bout that.’
Vandaag sloot ik een mail af met: “Wegens stressmanagement ga ik eigenlijk alleen nog voor de bijl voor heel hoge bedragen.” Waarna ik die zin in mijn geautomatiseerde handtekening opnam.
Als je niet weet wie The Stig is, hoef je niet verder te lezen. Ik ga het namelijk niet uitleggen. Maar als je het wel weet, dan heb je misschien inmiddels gehoord dat hij ontmaskerd is. En sinds vandaag kun je ‘m ook daadwerkelijk bewonderen in allerlei media. Maar dán. Een zin in De Standaard die uit een artikel in The Telegraph kwam:
“Ook een bouwvakker had de identiteit van de testpiloot ontdekt, toen hij tijdens werkzaamheden in het huis van Collins het witte kostuum en de witte handschoenen van ‘The Stig’ zag liggen.”
Dat viel me vies tegen. Het best bewaarde geheim van de BBC was een beroerd bewaard geheim. Het was puur toeval dat niemand er eerder achterkwam.
Slechte grappen in Nederland gaan over het haar van Geert Wilders, slechte grappen in België gaan over Nederlanders. De afgelopen twee jaar werd mijn Weederhelft cabaretier en dientengevolge sleepte hij mij mee naar voorrondes vol haar van Geert Wilders en naar open podia waar Nederlanders er doorgaans niet al te goed afkwamen. Nee, het leven van een cabaretiersvrouw gaat niet over rozen. Dit jaar zoekt mijn Weederhelft zijn heil elders, zonder mededingers met slechte grappen. En daarmee ben ik in 2009 eindelijk verlost van het haar van Geert Wilders en van die doldwaze Nederlander-grappen. Ik tel mijn zegeningen.
Ik weet niet of het een wereldwijd probleem is, de wortel, maar het heeft in elk geval de landsgrenzen tussen België en Nederland geslecht en het zou me niet verbazen als ook Duitsland en Engeland lijden onder een waar wortelregime.
Kijk, ik ben zélf een krent, dus ik weet alles van de wortelprijzen en ja, voor een andijvie betaal je in de Delhaize bijna twee euro, voor een stel worteltjes minder dan de helft. Wat dat betreft ben ik nog helemaal mee. Maar dan! Wat ze ermee doen! Raspen en hop, als klont op bord of broodje!
Begrijp me niet verkeerd: ik hou van wortels. Een beetje knagen op zijn tijd is zeer aan mij besteed. En ook beetgaar of uit blik als was het babyvoeding: allemaal okee. Maar de geraspte wortel op werkelijk alle denkbare broodjes en salades vind ik verwijtbaar. Geitenkaas met wortel, wildpaté met wortel, surimisalade met wortel, jawel, zelfs een martino met wortel.
Edoch, het is moeilijk om er iets tegen te beginnen, tenzij we dat en masse doen. U en ik, wij samen, als team. Als de wortelweigeraars on tour. Want wedden dat de Panossen, kebabzaken en saladebereiders zich achter hun oren krabben als iedereen zijn gerechtje vraagt ‘zonder geraspte wortel alsjeblieft’. Of als we dat allemaal als klont achterlaten op de bar. Of als we vragen of de barvrouw even wil bukken dan zullen we het wel eens in haar…
Nee, eigenlijk bent u gewoon verplicht om aan te haken. Anders zijn we reddeloos verloren. Ik bedoel, ik kreeg al eens een broodje haring met geraspte wortel. Nou, dan staat het water ons wel aan de lippen, niet?
Meneer aan de telefoon: “Met de B van papa?”
Ik: “Nee, met de B van bil.”
…dat ik niet weet wat ik wil?
Sarah schreef dat ze wist hoe een vrouw in burka zich voelt en toen moest ik denken aan mijn Weederhelft die vorige week tegen mij zei dat er twee mannen langdurig bleven stilstaan om zich ervan te vergewissen dat ze echt zagen wat ze zagen. Ik weet niet wat ze zagen, want ik was de menselijke vorm in dit hoopje textiel. Ook zag ik niet dat er een foto werd genomen. Ik was in winterslaap in een winterburka. Met dank aan de NMBS.
De provincie Limburg heeft een jachtverbod afgekondigd dat vrijdag ingaat. Aanleiding is het strenge winterse weer, waardoor het wild een te gemakkelijk doelwit is geworden. (…) ‘De beesten hebben in het sneeuwlandschap moeite voedsel en schuilplekken te vinden en groeperen samen bij spaarzame waterplaatsen die nog open liggen’, aldus de provinciewoordvoerder. ‘Dat is wel erg makkelijk jagen.’
(uit de Volkskrant)
Ik wilde weten hoe het zit met kogelbiefstuk, belandde op de Wikipedia en leerde daar het volgende: “Kogelbiefstuk is vaak voorzien van een ingekerfd stermotief, gewone biefstuk wordt ingekerfd met een ruitmotief.”
Goed nieuws voor de fans van mijn tante, mijzelf incluis. De dvd-box is in november uitgekomen en die kun je kopen. Ik vond het wat moeilijk te achterhalen waar je die kunt bestellen, maar hier kan het in elk geval.
Ik zag dat je ‘m bij de Viva ook kunt winnen, maar ik ben zelf tegen stomme internetformulieren waar je zelden iets mee wint, dus dat laat ik voor uw rekening.
Tot slot kun je ook lid worden van de Mevrouw ten Kate-Hyves. Waar dat goed voor is weet ik niet, maar hee, alles voor het familiekapitaal.
Even een reminder van hoe het ook alweer was…
Wegens nog steeds hypergrieperig.
De Volkskrant schrijft: Marokko.nl krijgt kliklink naar politie
Kliklink is natuurlijk een heel mooi woord, maar klikklik vind ik persoonlijk veel leuker.
Speciaal voor iamzero:
Ik ben er even niet wegens hypergriep.
Update: Ik werd gecorrigeerd door de meester zelf: het moet natuurlijk hypergrieperig zijn. Tss, ik kan nog niet eens fatsoenlijk een fout maken.
