Tuin, kopje koffie, sigaretje, net wakker.
Zezunja: ‘Buuurrrp’.
Yuri: ‘Zezunja groet ’s morgens de dingen.’

De trouwe lezers onder u weten dat ik een grote voorliefde heb voor reactieproza. Zo stuwde ik ooit de anti viezerik (sic!) op in de vaart der volkeren door zijn reactie te promoveren naar de voorpagina van mijn weblog.
Ook Ineke kreeg ooit 15 minutes of fame toebedeeld, toen ik haar reactie bevorderde tot weblogstukje. Dat had vooral te maken de schitterende zin: ‘Als er alleen geiligheid en nog zo iets meer te zien is. Dan zeg ik waar gaat die verloedering naar toe. Iemand die het wel niet zal weten?’
En tot slot heb ik heel erg hard gelachen om de mooiste correctie ever op het weblog van Jan Marijnissen. Zo hard, dat ook die reactie een ereplaats kreeg op mijn webzijde.

Deze week bracht wederom een bijzonder talent naar mijn weblog, te weten Manon.
Manon schreef het volgende:

heb je vragen !!!

br….. 

Ik heb het mailadres van Manon even van sterretjes voorzien, niet omdat ik Manon niet de nodige spam gun, maar omdat ik graag namens u allen een mail aan haar zou sturen.
Kortom: heeft u vragen? Stuur ze in, ik zal ze bundelen en ze naar Manon sturen. En let op: wel gewonen!
Het reactiedinges is geduldig.

Zondag schreef ik hier iets over Bar del Sol, het cafeetje dat op kruipafstand van ons huis ligt.
Gisteren zei ik niet alleen Disorder! Disorder! Diso-hoho-rder! tegen Yuri, maar ook nog: ‘Ze hebben Bar del Sol geschilderd.’
En vandaag zag ik op drieduizend, hét fotolog van Leuven, dit.

De deur gaat open en weer dicht. Op kousenvoeten komt hij naast me liggen.
‘Kun je niet slapen, lief?’, murmel ik vanuit mijn kussen.
‘Nee’, verzucht hij.
Ik duw mijn kont naar hem toe voor lepeltje-lepeltje.
‘Hoe komt het?’, vraag ik hem.
‘Ik weet het niet’, fluistert hij.
‘Zullen we dan nog maar een slaapmutsje nemen?’, stel ik voor.
‘Ja, da’s goed’, zegt hij hoorbaar opgelucht.
Ik knip het licht aan, het is kwart voor vier.
‘Ik kan zelf ook wel wat afleiding gebruiken’ zeg ik, terwijl ik rechtop ga zitten en mijn ogen aan het licht laat wennen.
‘Hoezo?’, vraagt hij.
‘Ik viel in slaap met een soundbite uit een liedje, ik droomde over diezelfde soundbite en nu zit dat zinnetje nog steeds in mijn hoofd.’
‘Welke dan?’, vraagt hij.
‘Disorder! Disorder! Diso-hoho-rder!’, brul ik zachtjes.
Hij kijkt me een moment sprakeloos aan.
‘Dat meen je niet?’, zegt hij.
‘Jawel’, zeg ik.
‘Ik ook’, zegt hij vol ongeloof. ‘Ik heb precies hetzelfde fragment uit precies hetzelfde liedje al de hele nacht in mijn hoofd.’

Hier is het fragment.
Hier het hele liedje van System of a Down.

En voordat u nou denkt dat wij dat liedje de hele dag luisteren en dat het dus helemaal niet zo gek is dat we hetzelfde liedje in ons hoofd hebben: nee, nee, nee! Het liedje is een van de songs van onze Excite Truc-Wii-soundtrack – een soundtrack waarop we alleen maar liedjes hebben gezet waarop je goed kunt racen. Er staan meer dan tachtig nummers op en die nummers hebben stuk voor stuk catchy tunes en soundbites die blijven hangen. Denk bijvoorbeeld aan het onvolprezen Hot Kiss van Juliette and the Licks, ook zo’n soundbite die een plaatsje in je hoofd verdient. Of Vision of Devision van The Strokes, met het how long must I wait dat dagenlang kan blijven hangen.
Kortom: het was een kans van één op ontelbaar dat we beiden net dat zinnetje in ons hoofd hadden.
Had ik al eens verteld dat Radar Love ons liedje is?
En dat we die naam regelmatig eer aan doen?

(Morgen laat ik de hele Excite Truck-soundtrack zien en daarbij zal ik mijn lievelings vermelden.)

Dames en heren,

U zult wederom weinig van mij horen dezer dagen. Er wordt geweekend alhier met vaders die zeventig worden en dingen daaromtrent die het daglicht nog niet kunnen verdragen. Misschien verzin ik vanavond nog iets ter leringh ende vermaeck om op dit weblog te plempen, maar ik heb er een hard hoofd in.

Wel heb ik elders nog een stukje gepoept. Volg het spoor van de zeven zonden en lees hier verder (het kan geen kwaad ook de rest van de site, inclusief de opdracht, te lezen).
Dan rest mij nog u vriendelijk te groeten en u een plezierig weekend te wensen.

Max Dohle van Blog 2.0 begon in navolging van Sorted Books een reeksje met stapelpoëzie.

Hier mijn bijdrage.

Als ik tekenen kon
Hoe ik nu leef
Met het bloed dat drukinkt heet

Juist ja, dus als je op een tuinforum schrijft: ‘…ik twijfel…’ dan wordt dat gepubliceerd als ‘… ik t***el…’.
Pffff.

Als docent journalistiek weet ik als geen ander dat de taalvaardigheid van onze boodschappers soms ver te zoeken is. Je zult mij dus niet op elke slak zout zien leggen, want a. dan kun je wel aan de gang blijven en b. dat weten we nou wel.
Toch wilde ik u deze niet onthouden.

Een man uit de Amerikaanse staat New York heeft lange tijd “een erectie gehad die niet wegging”. Naar eigen zeggen is de erectie veroorzaakt door het drinken van de vitaminedrank Boost Plus. De man moest geopereerd worden in het ziekenhuis door de erectie en heeft inmiddels een aanklacht ingediend tegen het bedrijf.

Bron: Fok Frontpage

Voelt u zich aangesproken? Vanaf september geef ik een cursus eindredactie. Schrijf u in of zeg het voort.

(NB Mocht u vaststellen dat ook op deze webzijde soms taal-, tik-, of stijlfoutjes staan: dat is goed mogelijk. Dit is een hobby en ik ben een sloddervos. Ik eindredigeer deze stukjes niet of nauwelijks. Ik zwier ze het net op en als ik dan nog een foutje tegenkom, verander ik dat. Meer niet. Voor mijn werk houd ik heel andere maatstaven aan.)

Dingen die deze week vies tegenvielen.
1. de begroting van Het Eiland Neus
2. het einde van het eerste seizoen van Heroes
3. de communicatie tussen twee ziekenhuizen in Leuven en mijn huisarts

Dingen die deze week enorm meevielen.
1. de begroting van Het Eiland Neus per 1 oktober 2007
2. een klant die met mijn uurprijs akkoord ging, terwijl ze zo lang niets van zich had laten horen dat ik bijna zeker wist dat ze niet akkoord zou gaan
3. dat de vooroorlogse scanner het nog deed

Dingen waarvan het maar goed was dat Sjeik ze niet kon verstaan.
1. ‘Gaan we morgen jouw balletjes eraf laten knippen? Hè? Lieve poes.’
2. ‘Ja, toon ze nog maar eens goed aan de wereld, die kloten van je. Morgen zijn ze weg.’
3. ‘Lik ze maar lekker, meneerke, morgen worden ze er namelijk uitgehaald.’

Dingen waarvan het jammer was dat de poezen ze niet konden verstaan.
1. ‘Arme Choco. We moeten dit echt even in je oor spuiten, dan heb je daarna veel minder jeuk.’
2. ‘Lieve lieve Sjeik, we gaan nu naar huis. Deze doos gaat vaak naar de dokter, maar hij gaat ook altijd weer terug hoor.’
3. ‘Morgen mag je weer naar buiten, poes. Maar eerst moet je wond genezen.’

Mensen die iets over mij schreven.
1. Lilith, die schreef dat ik een babe was – nou, zij kan er ook wat van
2. Sunnymoon die mij gelijk herkende – dat komt niet vaak voor sinds ik mijn dreads kwijt ben
3. een journalist van Het Nieuwsblad die zijn research doet op zezunja.nl

Dingen die tof zijn.
1. BNN’s Donorshowhoax
2. Mijn tas.
3. Lilith, Sunnymoon en aanhang

Dingen die helemaal niet grappig zijn.
1. de student die – toen we met een van angst kwijlende Sjeik in een doos over straat liepen – een emmer water over ons heen gooide
2. de Vlaamse Gemeenschapscommissie die je pas werk verschaft als je een lettertype van 800 euro aanschaft
3. de trein naar Antwerpen die niet reed toen mijn schoonzusje in Antwerpen ging trouwen

Dingen die juist ontzettend grappig zijn.
1. de jongen die bij Het Eiland Neus wilde stage lopen en in een mail van vijf zinnen drieëntwintig taal- en tikfouten maakte
2. Piet Huysentruyt die probeert helder te argumenteren
3. dat Yuri en ik allebei deze week onze jas in iemands auto lieten liggen

Websites die mij verbazen.
1. justin.tv, een jongen uit San Fransisco die dag en nacht een camera op zijn pet draagt en zodoende zijn leven in livestream op internet gooit
2. meyepop.com, waar ik via blunt terechtkwam en waar je eindeloos veel series gratis kunt kijken en, als je betaalt, kunt downloaden
3. runningfromcamera – hoe komt iemand op het idee?

Dingen die ik onlangs vergat.
1. op zijn tiende sterfdag Herman de Coninck vereren
2. mijn jas in de auto van ex-buurvrouw
3. als vanouds: mijn boeken terugbrengen naar de bibliotheek

Dingen waar we ons erg op verheugen.
1. de oogst van de broccoli, de pompoen en de tomaat
2. onze vakantie in een boomgaard aan een rivier bij een dove meneer
3. het laatste seizoen van The Soprano’s, het derde seizoen van Lost, het tweede seizoen van Heroes, het derde seizoen van The 4400, het tweede seizoen van Prison Break

Dingen die ik niet had verwacht.
1. dat er op tien dooie slakken ongeveer honderd heel vieze vliegen zitten
2. dat een bobo die ik interviewde mijn tekst niet wilde wijzigen
3. dat Sjeik midden in de nacht op onderzoek uit ging in het pornokastje

Dingen die pijn doen.
1. de slijmbeurzen in mijn schouder die sinds mijn nachtelijke escapade opgezwollen zijn
2. de akelige dingen die Vlamingen dagelijks over Nederlanders zeggen
3. een biopsie op de meest gevoelige plaats van je lichaam

Zie ook:
Allegaartje (1)
Allegaartje (2)
Allegaartje (3)

Er stonden twee meisjes voor de deur.
Meisjes van een jaar of negen met roze rokjes, paarse truitjes, gele strikjes, blauwe maillootjes en groene schoentjes.
‘Wij doen een ruiltocht, heeft u iets wat u met ons kunt ruilen?’, stamelde een van de meisjes.
Een ruiltocht? Mijn hemel, wat is dat in godsnaam? Ik wilde niet al te allochtoon overkomen, dus ik vroeg het niet.
‘Ja hoor’, zei ik. ‘Momentje.’
Ik ging naar binnen. ‘Yuri, Yuri, er staan meisjes voor de deur en die doen een ruiltocht. Wat moet ik doen? Wat moet ik doen?’
‘Je moet iets met ze ruilen’, zei Yuri. ‘Wat hebben ze?’
‘Een zak chips’, zei ik, ‘en allemaal roze rokjes, gele strikjes en glitterdingen in hun haar.’
‘Ah, ‘n zak chips’, zei Yuri en hij liep naar de keuken. ‘Dan moet het dus meer zijn dan een zak chips.’ Hij pakte een pak heel vieze koekjes zonder suiker uit de kast.
‘Maar dat is minder dan een zak chips’, zei ik. ‘Dat zijn echt heel smerige koekjes.’
We keken om ons heen, op zoek naar iets wat we nog kwijt wilden.
Mijn oog viel op de vier Duitse zweetbandjes.
Enfin: één en één is twee. Die chips waren lekkerder dan de vieze koekjes. En op de laatste zin van dit stukje heb ik eindelijk een antwoord.

(Trouwens: zo’n ruiltocht kende ik eigenlijk al, van internet – zie one red paperclip)

(klik voor groter)

Wist u dat slakken die door van die roze korrels aquaplannen, knetteren als een gezellig houtvuurtje?

Eerst was het leuk. Naar het theater in een gemeenschapscentrum (niet lachen, dat is hier een heel normaal woord).
Toen werd het eigenlijk nog leuker. Het decor: een heleboel graszoden, uitgerold op het podium. Dat vond ik retetof.
En toen werd het ineens minder: dikke ogen, tranen, snot, niezen, hoofdpijn. Hooikoorts.
Hooikoorts is altijd buiten. Dit was binnen, met de deur dicht. Dat raad ik niemand aan.
En toen werd het echt kut: bij thuiskomst trof ik 1100 spammails in één avond.
Voor wie nog wat leuks wil: het schoolkrantinterview staat in de zijbalk.
En bij mijn werk in de zijbalk staan meer linkjes, zoals deze en deze.
Maar voor echt dolle pret verwijs ik u graag naar het gras bij de buren. Mijn links zijn namelijk ververst en bovenal: herschikt.
Wat een lol.

De mail die ik ontving:
“Heho daar, zoen.
Ik heb snel (nu) je hulp nodig in de wereld van de goede smoes. Bel me.”

Het telefoontje:
“Ja, ik moest jou hebben. Ik ken geen betere leugenaar.”

Yuri: “Deze auto had een fiets moeten zijn.”

We moesten dus heel hard lachen om het advies op de secondelijm: ‘Eventueel vastgeplakte vingers scheiden door er een potlood tussen te rollen.’
Haha. Haha. Haha.

Maar nu zijn we dus heel hard op zoek naar de aceton.
En naar die kerel die altijd het laatst lacht.

Een nieuw zoekplaatje. Klik op de foto. Mike zit vooraan in het gras – die zoeken we niet.

Voor de mensen die Sjeik in de vorige Zoek de Sjeik nog niet hadden gevonden, is hier de oplossing.

In december vorig jaar kreeg ik de volgende brief van Het ik heb nog nooit een James Bond film gezien-genootschap

Geachte Mevrouw Zezunja,

Na een lang en uitputtend beraad (vooral de ballotagecommissie lag nogal dwars), heeft Het ik heb nog nooit een James Bond film gezien genootschap een besluit genomen.
U zult worden toegelaten tot het genootschap wanneer u aan de volgende twee voorwaarden voldoet:
- U bent behept met een selectief geheugen, waarbij de amnesie vooral betrekking heeft op alles wat met filmbeelden van James Bond te maken heeft.
- U belooft plechtig, zolang u lid bent van het genootschap geen James Bond film meer te zullen bekijken, zelfs geen fragment.

Hopelijk kunnen wij u spoedig verwelkomen als volwaardig lid van ons exclusieve genootschap.
Voorlopig staat u in het register ingeschreven als aspirant-lid Zezunja X. (Deze x omdat ons nog geen initiaal van uw familienaam bekend is)

Met de allervriendelijkste groeten,

Irene L.

Kort daarvoor had ik mij namelijk tot HIHNNEJBFGG gewend met de volgende vraag:

Ik zou zo graag lid willen worden, maar volgens mij heb ik er stiekem ooit wel eentje gezien, of misschien zelfs twee. Maar ik kan me er niks van herinneren, mag dat ook?

Toen ik positief bericht kreeg, deed ik een rondedansje en schreef ik:

Yeah!
Of nee: ik dank u nederig, zal mijn oren en ogen sluiten bij alles wat JB (wie? diekeniknie!) aangaat.
En ik zal beloven mijzelf een zeer plaatselijke korzakov-toeval te drinken. Shaken not stirred. Uh… die heb ik zelf bedacht hoor…

Maar vanochtend moest ik bekennen dat ik de belofte had gebroken.

Ik moet geroyeerd worden. Ik zag zondag Casino Royale… Ik voel me schuldig. Heusch.

En dat terwijl ik ‘m niet eens zo goed vond. Ze hadden dat verhaal weg moeten laten – alleen spektakel. Net als bij Lord Of the Rings.

Maar goed, nu moet ik dus op zoek naar een andere hobby.

Hoeveel poten heeft een adoptiepoes? (1)
Heeft een adoptiepoes eigenlijk wel poten?
Hoeveel poten heeft een adoptiepoes? (2)
Hoeveel poten heeft een adoptiepoes? (3)
Hoeveel poten heeft een adoptiepoes? (4)
Hoeveel poten heeft een adoptiepoes? (5)