Zo! Dat zit erop. Gelukkig, want ik was het helemaal zat, dat geontlurk.
En toch en toch en toch vond ik het een groot succes, super plezant, gezellig en een egoboost van jewelste.

Uiteindelijk heb ik 116 websites kunnen toevoegen aan de lijst met deelnemers. Dat waren er vermoedelijk nog wel iets meer, maar lang niet iedereen meldde zich hier en hoewel ik sommigen uit mijn statistieken kon vissen, omdat ze naar mij linkten, waren er ook veel die niet linkten. Die kon ik dus ook niet op de lijst zetten. En nu is het te laat.

Hoeveel mensen bij mij ontlurkten, weet ik niet precies, maar het zullen er rond de honderd geweest zijn. Eigenlijk is dat het grootste succes, want daar was het me in eerste instantie om te doen. Ik wilde heel graag weten wie er achter die honderden pageviews per dag zaten en dat is deels gelukt. Ik moet zeggen: verbazend. Ik dacht dat ik de meeste lezers al eens eens eerder zou hebben gezien, maar nee, er zaten talloze onbekende namen achter, met linkjes naar voor mij onbekende websites. Ik wil maar zeggen: wees welkom, maak het u gemakkelijk, doe alsof u thuis bent, lurk er maar weer op los en wilt u nog iets drinken?

Ook de weerstand vond ik leuk, trouwens. Dus iedereen die me daarmee bij mijn kruis wilde pakken: nana-nananaa, dat is lekker niet gelukt. Ik ben beretrots dat Yuri en ik iets op poten hebben gezet waar mensen zich tegen wilden afzetten.

Tot slot: ik hou van lurkers, maar ik hou misschien nog wel meer van reageurs. Simpelweg omdat die mij bevestigen en dat is niet onbelangrijk als je soms het gevoel hebt dat het leven is coming to get you. Maar voor iedereen geldt: goedemorgen, het is weer een gewone week, met gewone stukjes, met gewoon werk dat me van gewone stukjes gaat afhouden. Blij dat u er bent!

Zie ook:

*Ontlurkingsweek – 14 t/m 20 mei 2007
*Lijst met deelnemers Ontlurkingsweek
*Everything you always wanted to know
(but were afraid to ask)
…over de Ontlurkingsweek
*De stand van zaken – Ontlurkingsweek
*Stand van zaken (2) – Ontlurkingsweek
*Stand van zaken (3) – Ontlurkingsweek

Dames en heren, nog twee volle dagen Ontlurkingsweek, het is nog niet te laat om mee te doen.
En voor de Zezunjalezers: leest u mijn stukjes, maar zegt u nooit iets in mijn reactiedinges: ik zou het plezant vinden als u zich voor deze ene keer bekend zou maken. Dat kan hier.
De Ontlurkingsweek is mijns inziens nu al een daverend succes. Op mijn eigen webzijde ontlurkten een stuk of honderd lezers. Op die van Luna inmiddels 305 (jaja, verschil moet er wezen). Er zijn 102 deelnemende webzijdes bekend.

Morgen de laatste dag. Wat mij betreft een dag die in het teken staat van de niet-lurkers, oftewel: de reageurs. Als aanloop naar volgende week die door de dwarsliggers van geencommentaar.nl tot lurkingsweek is omgedoopt.

Getallen:
- 96 deelnemende websites bekend
- ongeveer 100 mensen ontlurkten op zezunja.nl
- luna is nog steeds de queen met op dit moment 269 ontlurkers

Roem:
- een ontlurkingsactie op viva.nl
- twee ontlurkingsacties op planeet groenlinks

Dwarsliggers:
- Arnoud
- Aargh
- veel lurkers die grumpy reageren op deze actie
- veel lurkers die denken: ik reageer lekker nog steeds niet

Valkuilen:
- mensen die alleen de banner met een link plaatsen waardoor hun lurkers zich alhier gaan ontlurken
- mensen die helemaal niet meer verwijzen (cool – zoals het een echte olievlek betaamt: weet nog iemand waar die begon?)
- mensen die het woordje ondergetekende niet vervangen of Zuzuna, Maanzaad of Youri schrijven

Valreep:
- de valreep duurt nog drie dagen
- u kunt in die drie dagen hier vertellen dat u zezunja.nl leest, maar normaal nooit reageert – dat zou ik tof vinden
- webloggers e.a.: u kunt ook nog steeds meedoen, de ervaring leert dat drie dagen meer dan genoeg zijn voor het ontlurken van uw lezersbestand

Verzoek:
- weet u nog iemand die ook meedoet, maar niet op de lijst staat, meld het mij dan
- als u meedoet, wilt u dan eerst uw stukje plaatsen en dan pas zeggen dat u meedoet, in plaats van andersom – dank u

Stand van zaken

* Aantal deelnemende websites (tot nu toe – waar ik van weet): 57
* Bij mij tot nu toe ontlurkt: een stuk of 80
* Koningin van de ontlurkers: Luna van Maanisch, op haar ontlurkingsstukje zijn op dit moment al 189 reacties gekomen.
* Ontlurkingsdagen te gaan: u kunt nog vier dagen meedoen of ontlurken.
* Herhaalde oproep: Leest u mijn weblog, maar reageert u nooit? De schrijfster dezes zou het in het kader van de Ontlurkingsweek zeer op prijs stellen als u zich voor één keer bekend maakt. U kunt dat hier doen.
* Nog een herhaalde oproep: Bent u een weblogger of heeft u anderszins een interactieve website? Doe mee met de Ontlurkingsweek. Als u ook op de lijst van deelnemers wilt, meld dat dan hier.
* Heeft u vragen over de ontlurkingsweek? Stel die dan hier.
* Voor het overige een woord van dank aan iedereen die zo dapper is geweest zich bekend te maken. Wij webloggers zijn zeer verguld met uw massale coming-out.

PS Vike, Roos, Comeback en Henri: jullie schreven dat jullie meedoen, maar ik kan jullie ontlurkingsstukjes niet vinden. Laat ‘t even weten als je echt meedoet.

Zezunja, waarom zijn jullie tegen lurkers?
We zijn niet tegen lurkers

Waarom staat er dan ‘Stop Lurking’ in jullie banner?
Dat geldt maar voor ‘n week. Volgende week mag iedereen weer naar hartelust lurken, maar deze week worden alle meelezers uitgedaagd zich bekend te maken.

Waarom het woord lurken?
Zo heet dat nou eenmaal. Lurken komt van schuil houden in het Engels. Het woord lurker wordt al sinds er interactieve websites bestaan gebruikt voor de zwijgzame surfer.

Vind je lurkers vervelend?
Welnee, ik ben er jaren zelf een geweest. Ik zal het je nog sterker vertellen: ik ben er nog steeds een.

Dus je lurkt zelf ook?
Jazeker, ik lurk me een ongeluk. Hoewel ik soms moeite heb om vast te stellen of ik een lurker ben of niet. Dan maak ik me bekend als lurker en dan zeggen ze dat ik eind november 2003 wel eens gereageerd heb en dat ik dus geen lurker ben. Tsja… Maar mijn rss-reader staat altijd aan en ik reageer weinig: ziedaar, alsof ik het uitgevonden heb.

Heb je het ontlurken zelf uitgevonden?
Nope. De ontlurkingsweek bestaat al een paar jaar in de engelstalige blogosfeer, De-lurking Week heet het dan. Bovendien doen veel mensen op eigen houtje zo nu en dan een ontlurkingsoproep.

Waarom een week lang?
Omdat lurkers niet allemaal elke dag terugkomen. Dan hebben ze even de tijd. En zo hebben ook andere webloggers de tijd om er aan mee te doen. O ja, en ik hou van olievlekken. In ‘n dagje krijg je geen olievlek.

Geloof je nou echt dat mensen die nooit reageren dat nu ineens wel zullen doen?
Ja en nee. Ik vermoed dat er mensen zijn die onontlurkbaar zijn. Sommige mensen reageren nooit, omdat ze echt niet weten hoe dat moet. Die zullen nu ook niet reageren. Evenals de mensen die mij niet gunstig gezind zijn. En de mensen die niet durven.
Maar hee, daar staat tegenover: mijn moeder heeft gereageerd, dat is iets wat niet gebeurd zou zijn als we geen ontlurkingsweek hadden georganiseerd. Dus ja: mensen die dat anders nooit doen, gaan ineens reageren.

Maakt het je wat uit dat mensen normaal niet reageren?
Nee, niet echt. Ik vind het magisch: ik schrijf iets en volgens mijn statistiekenteller wordt het gelezen, maar door wie? Allemaal mensen die op kousenvoeten op mijn weblog komen, dat heeft iets moois.

Dus je vindt lurkers juist heel tof?
Eigenlijk wel ja. Hoewel ik er bij momenten onzeker van word. Dan blijkt dat mensen die ik erg bewonder wel eens meelezen en dan vraag ik me af waarom ze dat nooit hebben laten weten. Vinden ze het niet cool om bij mij te reageren? Maar dat is projectie.

Projectie?
Ik lees een boel websites en bij sommige wil ik per se niet reageren. Omdat ik de schrijver of schrijfster te arrogant vind bijvoorbeeld. Of te dom. Ik ga er vanuit dat andere mensen ook zulke redenen hebben.

Tsjemig, spelen zulke dingen een rol? Wat een wereld!
Ja, zulke dingen spelen soms een rol. Hoewel ik meestal lurk omdat ik gewoon niks zinnigs te zeggen heb.
Maar: kijk eens wat gezellig het is. Ik heb al bijna vijftig lurkers mogen verwelkomen en er zijn al meer dan dertig weblogs die het intiatief hebben overgenomen. Het is feest.

Maar als je niks tegen lurkers hebt, wat zeg ik: ze zelfs heel tof vindt, waarom organiseren jullie dan zo’n week?
Louter nieuwsgierigheid. Wie zijn al die mensen die mij zo goed kennen dat ze weten hoe ik mijn dagen en nachten doorbreng?

En bevallen ze je? De lurkers?
Lurkers zijn schatjes. Hoewel er ook mensen zijn die zeggen: ‘Ik lurk hier nooit’. Daarmee ben ik dan weer even op mijn plek gezet. Au.

Au?
Au ja. Hoewel het ook wel goed is. Ik zou nog naast m’n schoenen gaan lopen van zoveel lurkers.

Om Bart te citeren: krijgen de niet-lurkers nu de troostprijs?
Om mijn antwoord aan Bart te citeren: ja, uh, nee. De hoofdprijs natuurlijk. Tsss, wat dacht je!
Dankzij de niet-lurkers ben ik nog steeds niet gevlucht uit het sijberse met een verstoord zelfbeeld wegens vermeend gebrek aan populariteit. De niet-lurkers zijn mede debet aan mijn leuke leven.

En gaat het hier nu de rest van de week over lurkers?
Nee. Elke dag een reminder, maar dit is het laatste lange stukkie over lurkers.

Dus er komt eindelijk weer eens iets om te lezen hier?
Zeg! Dat klinkt beschuldigend.

Ja, dat is het ook.
Welnu, ik had een goede reden. Alles wat mij in beslag kon nemen, kwam ineens samen. Van schouder uit de kom tot de definitieve diagnose van een kloteziekte, van deadlines tot workshops, van een zieke poes tot mijn lief die sinds vrijdag altijd thuis is. En regen, heel veel regen.

Dat is geen antwoord op mijn vraag.
Uh ja. Iets om te lezen? Er komt in elk geval van alles om te kopen en wat plaatjes om naar te kijken. Misschien morgen al. En het nummer Breeze van Little White T-shirt komt deze week online, als ik het een beetje bijgemixt heb. Dat is om te luisteren. En wie weet ga ik ook wel weer eens wat schrijven. Iets om te lezen. Of om te lurken.

Bent u een weblogger? Doe mee met de Ontlurkingsweek!
Bent u een stille meelezer? Maak u bekend. Voor één keertje.

Wie doen er tot nu toe al mee?
(Waaraan mee? Klik op het plaatje.)

Welnu, uiteraard: Zezunja en Maanzand. En verder:
gedicht
muisgrijs
desalniettemin
lilimoen
in balans
reverie
karin met k
webble
susan
bloxx
het grote verlangen
mar.
wahmama
sandrissimo
gin
atak poppodium
wolvin
menck
nietliefcollectief
de bemande vrouw
past is prologue
tagelus
polle
fredlee
toblijn
helene van loon
peet
gabberstyle
serendips
miwian
donp
maanisch
mikelodeon
zeeuwse klei
gdb
alien
ria
2wmd1
cinner
sunnymoon
fenny
tales of salt
nuit blanche
steenderen
prutsmuts
hypotat
verzamelplaats
blogsnoep
tales from the crib
circa 1000 km
beginnersblog
buffie
machiruda
pippa’s place
drs. johan arendt happolati
flaters blogje
verantwoord tijdverlies
everything ania
icarus vliegt verder
endanik
veerle brems
marco raaphorst
katyo
comeback
schouls
suus and the city
rozig
bubbles
viva
willian
jack of hearts
blèr
at kim’s
donkere kamer
mijn meisjes
paul vermast
vierkant
adobes
stew
niets.dan.vuur
maurits burgers
henri van veen
wimblog
mevrouw mikmak
molady
marieke in canada
joost brummelkamp
jenni
blauwhartje
gerdayd
puur kaat
free as a bird
vike
geespot
erwin troost
melodymusic
only me
nan’s wereld
dit is berry
mariekesteef
donker maanlicht
tussenpozen
mystique’s weblog
idee kids blogt
endandit
ladyguin
kletskous
blauw
loesjes weblog
verboden te lezen
helemaal geweldig
eve
cyber els
hoofdtelefoon
carwa-t-ch
verbeelding
Doet u ook mee? Meld het dan hieronder in de reacties, dan zet ik u op de lijst.

Dit is een oproep aan alle zwijgzame lezers.
Dus eigenlijk is dit een oproep aan alle onbekenden, aan mijn ouders, mijn ooms en tantes, oud-studenten, verre kennissen, nichten en neven, toekomstige werkgevers en ex-collega’s. Aan alle toevallige passanten en stille aanbidders, aan de verlegenen en de digibeten, aan iedereen die reageren maar stom vindt, aan iedereen die niet durft, iedereen die niks te zeggen heeft en iedereen die mij leest.

Maak u bekend. Vertel mij voor één keer dat u meeleest. Klik op het woordje ‘reacties’ onderaan dit stukje en zeg het:
‘Ik lees mee’. Liefst met (schuil-)naam. Eventueel voorzien van hobby’s en andere geheimen.

Vandaag gaat namelijk de officiële Ontlurkingsweek van start. Op initiatief van ondergetekende en Yuri Maanzand staat deze week in het teken van het uit de schulp lokken van stille meelezers, de zogenaamde lurkers. Voor meer uitleg over lurken, zie hier het stukje in Wikipedia over lurkers.

Weet u niet of u een lurker bent? Welnu, dat is gemakkelijk na te gaan. Leest u mijn weblog of andere weblogs zonder u ooit te mengen in de reacties? Vindt u reageren stom? Weet u niet eens hoe dat moet, reageren?
Grote kans dat u een lurker bent.

In dat geval: doe mee! Licht een tipje van de sluier op! Aaaaaaah?
Mijn dank is groot.

Aan andere webloggers: neem dit initiatief over. Doe mee aan de ontlurkingsweek. Jat de door Yuri vervaardigde banner, zet ‘m op uw website en roep uw lezers op tot zelfontmaskering. Give them hell!

Dames en heren, ik heb mijn overijverige spamfilter maar weer aangezet. Het werd me te erg.

Dat betekent wel dat:
- er wegens overijverigheid af en toe ook gewone reacties worden opgevroten.
- u dan gewoon even geduld moet hebben, die vis ik er wel weer uit.
- u dan dus niet twee keer dezelfde reactie hoeft te plaatsen.
* juist niet, want twee keer vlak na elkaar een reactie plaatsen is des spammers.
* dus ik heb juist graag dat-ie leert dat dat niet deugt.

Ik wens iedereen een spamvrij leven en een goed functionerende linkerarm.
Inclusief mijzelf.

Groeten van de eenarmige bandiet op jacht naar spammers.

We hebben een logo!
© Yuri

Over een paar weken is – als het goed is – ook de website af.
Voor meer over het ontstaan van Het Eiland Neus, klik hier.

Omdat journalisten zo veel mogelijk beschermd moeten worden…
Omdat het altijd de boodschapper is die wordt onthoofd…
Omdat het eigenlijk elke dag de Dag van de Persvrijheid zou moeten zijn…
Omdat U Win Tin niet de enige journalist is die zijn vrijheid heeft moeten inleveren voor een streven naar vrije pers…
Omdat er nog nooit zoveel journalisten zijn vermoord als in 2006 (zie dit)…
Omdat een petitie tekenen het minste is wat we kunnen doen…

… vraag ik u deze petitie te tekenen.

Waarde meneer Huysentruyt en programmamakers van VTM,

Doorgaans zullen dit soort brieven beginnen met een allegaartje aan complimentjes, aardigdoenerij en zinnetjes in de trant van ‘ik kijk elke dag naar uw programma’. Welnu, in deze brief niets van dat al. In het grotere licht der dingen is het namelijk totaal niet relevant wat ik van u en de uwen vind.

Mijn brief gaat over decadentie en domheid. Over struisvogelpolitiek en verantwoordelijkheidsgevoel. En over uw nietsontziende ver-van-mijn-bed-show-mentaliteit.

Allereerst een vaststelling die niet alleen u betreft, maar vrijwel alle tv-koks op de televisie: zelden is de herkomst van de ingrediënten die u gebruikt een onderwerp van belang, tenzij het om een gesponsord product gaat. Ik zie vrijwel nooit een pleidooi voor biologisch eten, een advies om seizoensgroenten te eten omwille van het beperken van vlieguren of een aanklacht tegen het gebruik van legbatterijkippen en kistkalveren. Dat vind ik schokkend, want de invloed van tv-koks lijkt groot, maar tv-koks nemen niet de verantwoordelijkheid die bij die invloed gepast zou zijn.

Dan de concrete aanleiding voor mijn brief: het recept dat u en een of andere lieftallige Bekende Vlaamse vandaag op tv gaan klaarmaken. Zonder blikken of blozen werd gisteren aangekondigd dat er vandaag Victoriabaars op het menu staat. Ik weet niet of het u bekend is waar veel van de in Europa verkochte Victoriabaars vandaan komt, maar mocht u het niet weten dan bent u nog onnadenkender dan ik al dacht, want toen de film Darwin’s Nightmare uitkwam, was het bijna onmogelijk om er omheen te kijken.

Een korte samenvatting: de Victoriabaars die doorgaans in Europa verkocht wordt, komt veelal uit het Victoriameer in Oost-Afrika, waar zo’n vijftig jaar geleden nijlbaarzen zijn uitgezet. In de film Darwin’s Nightmare maakt filmmaker Hubert Sauper pijnlijk duidelijk wat de gevolgen zijn geweest van deze ingreep in de natuur. Niet alleen heeft de nijlbaars de verscheidenheid van vis om zeep geholpen (er zwommen zo’n 2500 vissoorten voordat de nijlbaars kwam – ter vergelijking: in Europa zijn maar 200 zoetwatervissoorten bekend – en na uitzetting van de nijlbaars zijn de meeste van de oorspronkelijke vissoorten verdwenen). Ook de gevolgen van het vissen naar Victoriabaars is een reden twee keer na te denken alvorens een Victoriabaars te bereiden. Grote visfabrieken aan de rand van het meer gaan ten koste van kleine vissers, de vis drogen veroorzaakt ontbossing, wat weer zorgt voor vervuiling van het meer door erosie, en ga zo maar door. Tot slot is in de film goed te zien hoe de populariteit van de spotgoedkope Victoriabaars de lokale bevolking ontwricht. Er is waanzinnig veel prostitutie door buitenlandse handel, met als gevolg: veel hiv en aids. Verder blijkt de vistransport een goede dekmantel voor wapenhandel waar iedereen rijker van wordt, behalve de plaatselijke bevolking.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden van misstanden die mede door de film inzichtelijk zijn gemaakt en die ik bij u bekend veronderstelde. Eten is immers uw core business en als u al niet weet waar het eten dat u bereidt vandaan komt, wie moet het dan nog wel weten?

Voor mijn eigen gemoedsrust ga ik er voorlopig even vanuit dat u en uw redactie allemaal aan narcolepsie leden toen de kranten volstonden over dit onderwerp. Ik probeer te geloven dat er geen kwade opzet in het spel is, maar slechts ongekende naïviteit. Mijn brief zal u de ogen openen en u zal vanaf vandaag uw kijker altijd en overal wijzen op het belang van duurzaam en eerlijk eten, tenminste dat hoop ik.

Uw programma heet, o ironie, De Perfecte Keuken. Maar hoe perfect is een maaltijd die ver van uw bed tot uitbuiting, oorlog, ziekte en destructie leidt? Graag zou ik op deze brief een antwoord krijgen.

Met vriendelijke groet, Zezunja

Ik deed mee aan de wedstrijd op 160. Omdat het leuk is om met restricties te schrijven, omdat het altijd leuk is te dichten, omdat het leuk zou zijn om in NRC Next te staan met een gedichtje en omdat mijn bankrekening lijdt onder een ware laagconjunctuur, dus die duizend euro was van harte welkom.

Ik monteerde een oude e.d.i.t. tot een gedicht van 160 tekens, et voilà .

zeg me
dat alles mogelijk is
en snel
want hoewel het dan herfst zal zijn
fluister ik morgen de grond van waar jij was
tot lente en tot liefde
als dat gewoon kan

Maar tegen de winnaar kon ik niet op. Wát een prachtig gedicht van Gerrie Hondius (kan ik niet naar linken wegens flash, maar gaat u vooral naar de homepage van 160 en klik op ‘nieuws’ – Update: Gerrie heeft een weblog, nu kan linken wel.). Jammer voor iedereen die nog geld van mij tegoed heeft.

Trouwens, op de site was dit precies 160 tekens, in Word was het meer. Dus u mag tellen, maar ik zou het niet doen, want dat leidt nergens toe.

Koelkastgedicht (3) /e.d.i.t.
Koelkastgedicht (2)
Koelkastgedicht (1)

Gegeven: onze poezen krijgen per dag – naast droogvoer – een half blik smurrievoer. De overgebleven helft van het blik verdwijnt in de koelkast. De volgende dag krijgen ze de andere helft. Gevolg: de dag dat we een nieuw blik aanbreken, is het eten lauw, want zo’n blik komt uit de voorraadkast. De dag erna is het eten koud, want dan komt het uit de koelkast.

Vraag: zouden die katten daarop anticiperen? Zouden ze weten: gisteren was het eten koud, dus vandaag is het lekker warm? En zouden ze een voorkeur hebben?

Zie ook: Ik heb een poezenlog (1)

Doet u even mee?

KLIK

* Houdini-achtige taferelen in de politiek. Hans Klok for president.

(Toelichting: het vorige stukje schreef ik om 22:00 uur, toen er nog niks bekend was. Nu is het 00:56 uur en Verdonk blijft gewoon zitten.)

* We richten een democratie op waarin het parlement de baas is. Dat zal me ‘n klap geven.

* Een indirecte vrije schop voor tijd rekken in de politiek, net als bij voetbal.

* We zenden de hele dag live uit bij politieke soaps als deze, net als bij bruiloften van prinsen van wie ik de naam niet eens ken.

* We vaardigen een verbod uit op het gebruiken van de term toevallige meerderheid, als het gaat om een feitelijke meerderheid.

* We stellen vast dat de enige die tijdens een demissionaire periode terughoudend moet zijn in het wijzigen van beleid, het kabinet is en niet het parlement.

* Als Mark Rutte zegt dat de hele VVD-ministersploeg opstapt als Verdonk moet vertrekken, dan houden we hem eraan. Opgeruimd staat netjes.

* We schrijven gelijk nieuwe verkiezingen uit als grote partijen niet met elkaar willen onderhandelen. Dat zal ze leren.

* Martin Bril for president. Telkens als hij in De wereld draait door politiek commentaar geeft, kan ik ‘m wel zoenen.

Na de koelkast nu een mededeling van huishoudelijke aard.

* Mijn header is vernieuwd – ik heb een logo!
* Ik heb een favicon – kijk maar in uw adresbalk – hoera.
* Mijn achtergrondjes zijn vernieuwd – ze zijn lichter en passen beter bij de header – klik op de vierkantjes bovenaan.
* De regelafstand is vergroot – meer rust.
* De kopjes zijn iets groter – minder grijze brij.
* U ziet nu de tien laatste reacties op de voorpagina – en hoeveel toeristen er zijn.
* Werkzaamheden aan de onthoud mij-cookie, de e-mailalert en de lettertjes in het reactiescherm volgen nog – geduld is een schone zaak.
* Voor mensen met een oude IE vrees ik het ergste – jammer maar helaas.

Met dank aan de hoofdtweaker van de afdeling Nerd.

lief
deel mij
neem mijn geheim
en geef het door
zonder geluid maar wel met
mijn geur en de twijfel die
ik soms vaak maar niet altijd begrijp
en hoewel het er dan herfst zal zijn
fluister ik morgen de grond van waar jij was
tot lente en tot liefde, als dat toch gewoon kan

Voor meer uitleg over e.d.i.t. en credits, zie edit en mis.punt.
Voor meer e.d.i.t.’s, zie Yuri Maanzand, Urbain Alpain, timmietv, blunt, window, wenz, gedicht, Richard Osinga, Lilimoen, Drs, Maartje, blogbuster, Deh Haagh (er volgen meer updates).
Voor meer koelkastgedichten, zie hier en hier.

Geachte doctorandus de heer ‘ti,

U vroeg mij: wat is in hemelsnaam een rss-reader? En hoewel u weblogger én doctorandus bent en dus op zijn minst zou moeten weten wat een rss-reader is, zal ik het niet tegen u gebruiken; de rss-onwetendheid is immers alom tegenwoordig en dan kunnen we wel aan de gang blijven. Met andere woorden: u bent niet de eerste die dat vraagt. Door de jaren heen hebben talloze mensen mij gevraagd wat een rss-reader of rss-feed is en omdat ik wil dat iedereen een feed heeft en mij in zijn reader stopt, leg ik het keer op keer met veel geduld uit. Zo ook nu. Voor de laatste keer. Dat wel.

Een rss-reader is een programmaatje (online of op je computer) dat rss-feeds leest. Welnu, daarmee bent u er vermoedelijk nog niet, dus: wat is een rss-feed?
Laten we bij het begin beginnen: elk zichzelf respecterend weblog heeft een rss-feed. U zult mij niet geloven, maar zelfs u heeft er een. Een rss-feed is een pagina die er meestal ongeveer zo uitziet. Voor u en mij tamelijk onleesbaar, maar voor een rss-reader hét perfecte leesvoer. Uw rss-reader begrijpt alles wat er staat en vormt het om tot leesbare tekst.

Ik hoor u denken: maar als je gewoon de homepage van een weblog opent is alle tekst toch ook leesbaar?
Ja, daarin heeft u gelijk, en als u zin en tijd heeft om elke dag al uw favoriete weblogs langs te gaan om te kijken of er iets nieuws geschreven is, dan is die homepage natuurlijk meer dan voldoende. Dan raad ik u zelfs aan om het hele begrip rss-reader te vergeten.
Maar als u, net als ik, vindt dat u het druk-druk-druk heeft en dat u dus geen tijd heeft om er elke dag opnieuw achter te komen dat maar dertig van de tweehonderd weblogs iets nieuws hebben geschreven, dan is een rss-reader de uitkomst.
De rss-feed van een weblog geeft namelijk bij elk nieuw bericht een seintje aan uw rss-reader en als het goed is geeft die rss-reader u dan weer een seintje, door een belletje of een dansend icoontje op uw desktop.
Nu hoor ik u denken: dat klinkt als een heel ingewikkelde email-alert.
Nou nee, het is a. niet ingewikkeld. Er zijn talloze gratis rss-readers, sommige zelfs ingebouwd in uw browser, die met een druk op de knop zijn gedownload en geïnstalleerd en b. het voordeel boven een email-alert is dat uw mailbox niet onnodig volstroomt. Tot slot: c. er zijn bijzonder weinig weblogs met een email-alert, terwijl 99 procent van de weblogs een rss-feed heeft.
Nu denkt u: ik dus ook? Ja, u dus ook. Bij punt.nl hebben alle weblogs dat. Ongevraagd. Heel goed.

En dan: hoe komt u aan de feeds van uw favorieten? Nou, u surft naar uw favoriete pagina’s en dan gaat u op zoek naar de rss-feed. Een rss-feed op een weblog is meestal te herkennen aan een oranje icoontje met daarin een wit tekeningetje van een soort radartje of het woordje ‘rss’ (bij uw eigen log staat dat linkje helemaal onderaan). De bedoeling is dat u de url (het internetadres) van de feed (de pagina die u krijgt als u op de icoontje klikt) in uw rss-reader gooit (waar u dat moet invullen of naartoe slepen, wijst zich doorgaans vanzelf). Vervolgens zal uw rss-reader u waarschuwen als er nieuwe berichten verschijnen op een van uw favoriete weblogs. Als er geen nieuwe berichten zijn, hoeft u dus ook niet te kijken en dat scheelt nogal wat tijd. Bovendien hebben veel weblogs ook een reactie-rss-feed die ervoor zorgt dat uw reader het ook meldt wanneer daar nieuwe reacties binnenkomen. Die feed moet u wel apart in uw rss-reader gooien.
Tot slot: veel kranten en andere internetsites maken ook gebruik van het rss-systeem. De reader kan dus voor veel meer gebruikt worden dan voor alleen weblogs. Bovendien is het feit dat de meeste readers op zijn minst een lijstje met kopjes vertonen erg handig, want daardoor kun je de wat minder interessante berichten al op basis van de kop als ‘gelezen’ aanmerken, zonder dat je daarvoor hebt hoeven klikken en scrollen naar of op een website.

Er valt nog veel meer over rss te zeggen, maar voor een leek is dit vast al duizelingwekkend. Zoals ik al zei: dit was de laatste keer dat ik het uit zal leggen, maar vragen naar aanleiding van de rss-les (bedankt Irene, voor dat woord) kunt u natuurlijk nog wel stellen in het reactieding.

U ondanks deze lacune in uw kennis nog immer hoogachtend,

Zezunja